Connect with us

സാഹിത്യം

ക്രിസ്തുവിനെ
തേടുന്ന പോപ്പ്…

Published

on

നോട്ടം 11

പി കെ ഗണേശൻ

“ഹലോ…
ട്രാവൽസ് ഓഫീസല്ലേ..”

ഓഫീസിന്റെ പേര് ചോദിച്ചുറപ്പാക്കുന്നു

“ഒരു എയർടിക്കറ്റ്,ഫ്രം റോം ടു ലെംപെടൂസ…”

“ഓൺലൈനിൽ ശ്രമിക്കൂ, അങ്ങനെയെങ്കിൽ സാമ്പത്തികമായി മെച്ചമുണ്ട്.”

“ഇവിടെ വൈഫൈ പ്രശ്നമാണ്…”

“എങ്കിൽ പേര് പറയൂ…”

“ബെർഗോലിഗ്ലിയോ”

“പോപ്പിന്റെ പേരുപോലെ തോന്നുന്നു…”

“അതെ..”

“പിൻകോഡ് പറയൂ.”

“പിൻകോഡ് അറിയില്ല,
സ്ഥലം
വത്തിക്കാൻ…”

“ഹൊ, രസകരം…”

അപ്പുറത്ത് അമ്പരപ്പ്.ഫോൺ നിശബ്ദമാകുന്നു..

ഇങ്ങനെയൊരു പോപിനെ, ഇത്രയും ലളിതമായി ജീവിതം ആവിഷ്കരിക്കുന്ന ഒരു പോപിനെ,
റോമിന്റെ സർവാധികാരി കൂടിയായ പോപിനെ ഇതുവരെ ലോകം കണ്ടിട്ടില്ല.ഇൻറർനെറ്റ് കണക്ഷനില്ലാത്ത പോപ്, ഭരണാധികാരി!

സെൻട്രിഗാഡിനോട് ഒടുവിൽ തന്റെ സ്വന്തം നിസ്സാഹയത പറയുന്നു.അമ്പരപ്പോടെ സെൻട്രിഗാഡ് ഇൻറർനെറ്റ് ഇതിൽ ലഭ്യമാണ് എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് സ്വന്തം സ്മാർട് ഫോൺ കൈമാറുന്നു.ആ സെൻട്രിഗാഡിനു മുന്നിൽ അങ്ങനെയൊരു പോപ് ആദ്യമായാണ്.

ഇത്രയും ലളിതമായി അധികാരം ആവിഷ്കരിക്കുന്നവരുണ്ട് എന്ന് കാണുമ്പോൾ, അനുഭവിക്കുമ്പോൾ ഇപ്പോഴും അമ്പരപ്പാണ്.ലോകത്തിൻറെതന്നെ അമ്പരപ്പാണ് ആ സെൻട്രിഗാഡിൻറെ മുഖത്ത് കണ്ടത്.അധികാരകസേരയിലമർന്നിരുന്ന് ഗർജിക്കുന്ന സിംഹങ്ങളെയാണ് ലോകത്തിനു കൂടുതൽ പരിചയം.

റേഷൻ ഷാപ്പിൽ,ധർമ്മാശുപത്രിയിൽ,തീവണ്ടിയാപ്പീസിൽ ക്യു നിൽക്കുമ്പോൾ എത്ര വലിയവനാണെങ്കിലും സാധാരണ പൗരനാണ്.ഈ സാധാരണത്വത്തെ ബ്രേക്ക് ചെയ്യുന്നുണ്ട് അധികാരത്തിലൂടെ തരപെടുന്ന പ്രിവിലേജ്.

ജനാധിപത്യ ക്രമത്തിൽ പോലും നമ്മുടെ ഭരണാധികാരികളിലേക്ക് നേർവഴികളില്ല.സാമാന്യജനതയ്ക്ക് റീച്ചില്ല.

നിലവിലുള്ള പോപ് ബെനഡിക്ട് ആരോഗ്യകരമായ കാരണങ്ങളാൽ രാജിവെക്കാൻ തീരുമാനിച്ചതിനെ തുടർന്ന് പുതിയ പോപായി വത്തിക്കാൻ പേപൽഭൂരിപക്ഷസമൂഹം പ്രഥമനായി പരിഗണിക്കുന്ന അർജൻറീനക്കാരനായ ബെർഗോലിഗ്ലിയോ
വത്തിക്കാൻ വിമാനത്താവളത്തിൽ വന്നിറങ്ങുമ്പോൾ കാത്തുനിൽക്കുന്ന പേപൽപ്രതിനിധികൾ
പെട്ടിയെടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന രംഗമുണ്ട്.നിയുക്ത പോപ് അവരെ വിസമ്മതിക്കുന്നു.
സ്വയം പെട്ടിതൂക്കുന്നു.
പെട്ടിതൂക്കികളുടെ അകമ്പടി ആഗ്രഹിക്കാത്ത ഒരാളിതാ പുതിയ പോപായിവരുന്നു!
ലോകം മുഴുവൻ വണങ്ങുന്ന, ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുന്ന വത്തിക്കാന്റെ പുതിയ സാരഥിയുടെ ഈ ശൈലിക്ക് അവിടെ മുൻമാതൃകയില്ല…

ഫെർണാണ്ടോ മെരല്ലെസ് സംവിധാനം ചെയ്ത ടു പോപ്സ് എന്ന സിനിമയിൽ നിന്നുള്ളതാണീ രംഗം.

സ്ഥാനമൊഴിയുന്ന പോപ് ബെനഡിക്ടും സ്ഥാനമേല്പിക്കപെടുന്ന പോപ് ബെർഗോലിഗ്ലിയോയും തമ്മിൽ നടക്കുന്ന സംസാരമാണ് സിനിമയിലേറെ.അതുവഴി പുതിയ പോപ് വന്നവഴി,അദ്ദേഹത്തെ രൂപപ്പെടുത്തിയ ജീവിതം കൂടുതൽ വെളിവായി.മുൻമാതൃകകളെ പിൻപറ്റുന്നതല്ല അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദർശനം.പോപ് എന്ന വന്നു ചേർന്ന അധികാരം അദ്ദേഹം താല്പര്യപ്പെടുന്നില്ല.

മതാത്മക ആത്മീയതയിൽ മറ്റൊരു പാതയാണ് അദ്ദേഹം പിന്തുടരുന്നത്.അത് രാഷ്ട്രിയവും സർഗാത്മകവുമാണ്.
യുവാവായിരിക്കെ പ്രണയിച്ചിരുന്ന, നൃത്തം ചെയ്യുന്ന, ഫുട്ബോൾ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന, ബ്രഹ്മചര്യം അനുഗ്രഹമാണ് അതുപോലെ പാപവും എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന,ഹോമോസെക്ഷ്വാലിറ്റി തെറ്റെന്ന് വിധിക്കാത്ത, പാതിരിമാർ വിവാഹം കഴിച്ചാലെന്ത് എന്ന ചോദ്യത്തിലൂടെ ലോകത്തെ വിസ്മയിപ്പിച്ച,വിവാഹമോചനവും വിമോചനമാണെന്ന് അഭിപ്രായപെട്ടൊരാൾ അടുത്ത പോപാവുന്നു എന്ന കൗതുകമുണ്ട്.വത്തിക്കാൻ ഇതുവരെ എത്തിപെട്ടിട്ടില്ല ആ പാതയിലിതുവരെ.

പുതിയ പോപായി പേപൽസമൂഹത്തിൻറെ ഭൂരിപക്ഷ സമ്മതിയുള്ള, ആശയങ്ങളോട് വ്യക്തിപരമായി വിയോജിപ്പ് ഉണ്ടെങ്കിലും സ്ഥാനമൊഴിയുന്ന പോപിനു നിയുക്ത പോപിനോട് വല്ലാത്തൊരു ഇഷ്ടമുണ്ട്.സമുദായത്തിനു നിലനിൽക്കാൻ മതിലുകളുടെ അച്ചടക്കം ആവശ്യമാണ് എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന പഴയ പോപിനു മുന്നിൽ യേശു മതിലുകൾ നിർമ്മിച്ചിരുന്നോ എന്ന ചോദ്യം ഉന്നയിക്കുന്ന പുതിയ പോപിനു ഉണ്ടായിരുന്ന മതിലുകളെ കരുണകൊണ്ടാണ് യേശു തകർത്തതെന്ന ഉത്തരവുമുണ്ട്.പുതിയ പോപിനു സ്വന്തം നിലപാടുകളെ സാധൂകരിക്കുന്ന ആശയലോകമുണ്ട്.

വിശ്വാസികളിൽ എന്താണോ സുഭാഷിതമായത് എന്നാൽ അതിന് വിപരീത ദിശയിലാണ് ജീവിതം ശീലമാക്കിയത്.സ്വവർഗപ്രണയം, വിവാഹമോചനം എന്നിവ അവർ ആഘോഷിക്കുന്ന ജീവിതമാണ്.പള്ളികളിൽ പാപമെന്നു കേട്ടു പോരുന്നത് ജീവിതത്തിൽ പാപമല്ല.മതം പലരീതിയിൽ പുനർനിർവചിക്കേണ്ടതുണ്ട് എന്ന നിലപാടിനെയാണ് പുതിയ പോപ് പിൻപറ്റുന്നത്.പുതിയകാലത്തെ പുതിയ മതബോധം കൊണ്ടാണ് പുതിയ പോപ് അപഗ്രഥിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത്.

വത്തിക്കാന് അതുവരെ പരിചിതമല്ലാത്ത രാഷ്ട്രീയ സാമൂഹിക സാഹചര്യത്തിൽ നിന്നാണ് പുതിയ പോപ് വരുന്നത്.ഭാവുകത്വപരമായിതന്നെ ആ ജീവിതം അദ്ദേഹത്തെ രൂപപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.അർജൻറീനയിൽ യാങ്കിപിന്തുണയോടെ അധികാരം പിടിച്ചെടുത്ത സൈനിക ഏകാധിപത്യത്തിൽ ബെർഗോലിഗ്ലിയോയുടെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന പല പാതിരിമാരുടെയും ജീവൻ നഷ്ടപെട്ടിട്ടുണ്ട്.നിരായുധരായ
ക്രിസ്തുവും മാർക്സും സായുധരായ സൈനിക ഏതാധിപത്യത്തിനെതിരെ തെരുവിൽ മുഖാമുഖം നിലകൊണ്ടപ്പോൾ ബെർഗോലിഗ്ലിയോ ഉയർത്തി പിടിച്ച നിലപാട് വലതുപക്ഷ നിലപാടാണെന്നു വിമർശിക്കപ്പെട്ടു.വായനശാലയിൽ നിന്ന് മാർക്സിനെ മറച്ചുപിടിക്കേണ്ടിവന്നിട്ടുണ്ട്.കൂടെ നിൽക്കുന്നവരെ രക്ഷിക്കാൻ കോംപ്രമൈസിൻറെ മധ്യപക്ഷം സ്വീകരിക്കേണ്ടിവന്നിട്ടുണ്ട്, ശരിയാണ്, തോറ്റുപോയിട്ടുണ്ട് ലക്ഷ്യത്തിൽ.

കൂടെയുള്ള ക്രൈസ്തവ പുരോഹിതന്മാർ ക്രൂരപീഢനമേറ്റു കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോൾ എവിടെയായിരുന്നു ക്രിസ്തു, പ്രസിഡന്റിന്റെ കൊട്ടാരത്തിൽ ചായസത്ക്കാരത്തിലായിരുന്നോ,പീഢനമുറികളിൽ ക്രൈസ്തവ പുരോഹിതന്മാർക്കൊപ്പമായിരുന്നോ,എവിടെയായിരുന്നു ക്രിസ്തു? ഈയൊരു ചോദ്യത്തിന് മുന്നിൽ പഴയ പോപിന് ഉത്തരം മുട്ടുന്നു.മതത്തിനു ആത്മീയദൗത്യമുള്ളതുപോലെ സാംസ്കാരികവും രാഷ്ട്രീയവുമായ ഉത്തരവാദിത്വം ഉണ്ട് എന്ന് സമർത്ഥിക്കുകയാണ് പുതിയ പോപ്.ആ ഭാഷ ദൈവത്തിന്റെ ഭാഷയായി കാണാനാണ് പഴയ പോപ് ശ്രമിക്കുന്നത്.അതിനർത്ഥം പഴയപോപിന് അന്യമായ ഒരു ദൈവത്തെ പുതിയ പോപിനു പ്രാപ്യമായിട്ടുണ്ട് എന്നാണ്.ആത്മീയതയുടെ അപ്ഡേഷനാണിത്.

പുതിയ പോപ്പിനെ രൂപപ്പെടുത്തിയത് ലാറ്റിനമേരിക്കയാണ്.ആ ലാറ്റിനമേരിക്കയിൽ നിന്നാണ് ചെഗുവേര കേരളത്തിൻറെ മുക്കിലും മൂലയിലും ഇടം പിടിച്ചത്.ആ ലാറ്റിനമേരിക്കൻ രാഷ്ട്രിയത്തിൽ നിന്ന് യഥാർത്ഥത്തിൽ നാം പഠിക്കേണ്ടിയിരുന്നത് പഠിച്ചതുമില്ല.ഒരു കൈയിൽ മൂലധനവും മറുകൈയിൽ ബൈബിളുമായിട്ടായിരുന്നു അവിടെ മതവും രാഷ്ട്രീയവും സംവദിച്ചത്.മതത്തിൽ രാഷ്ട്രീയത്തിനെന്തു കാര്യം എന്ന് മതമോ, രാഷ്ട്രിയത്തിൽ മതത്തിനെന്ത് കാര്യം എന്ന് രാഷ്ട്രീയമോ ചോദിച്ചില്ല.രാഷ്ട്രിയവും മതവും
മാർക്സിനെയും ക്രിസ്തുവിനെയും ഒരുപോലെ കൂട്ടുപിടിച്ചു.രാഷ്ട്രിയത്തെ മതംകൊണ്ടും മതത്തെ രാഷ്ട്രിയം കൊണ്ടും പൂരിപ്പിച്ചു.രാഷ്ട്രിയം അനാഥമാക്കിയപ്പോൾ അതുകൊണ്ട് മതത്തിൽ വീണ്ടെടുപ്പുണ്ടായി.ഹരാരിയുടെ കമന്റ് ഓർക്കുന്നു, എഴുപതുകളിൽ ചെഗുവേരയ്ക്കവിടെ ക്രിസ്തുവിന്റെ ഛായയായിരുന്നു. ചെഗുവേരയിൽ ലാറ്റിനമേരിക്ക കണ്ടത് ക്രിസ്തുവിനെയായിരുന്നു.പരസ്പരപൂരണത്തിൻറെ ഈ രസതന്ത്രമാണ് വിമോചന ദൈവശാസ്ത്രം.രാഷ്ട്രിയം മതത്തിനവിടെ അന്യമായിരുന്നില്ല.മതത്തിനു രാഷ്ട്രിയവും.ആരുമവിടെ ചോദിച്ചില്ല രാഷ്ട്രിയത്തിൽ മതത്തിനെന്തുകാര്യമെന്ന്,മതത്തിൽ രാഷ്ട്രീയത്തിനെന്തു കാര്യമെന്ന്.

ഈയൊരു നിലപാട് രാഷ്ട്രിയത്തിൽ ഗാന്ധി എടുത്തതിന്റെ പേരിൽ ഇപ്പോഴും ഗാന്ധി ഇപ്പോഴും ക്രൂശിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്.മതത്തിനു കാര്യമുണ്ട് രാഷ്ട്രിയത്തിൽ എന്ന് തന്നെയാണ് ഗാന്ധി സമർത്ഥിച്ചത്.മതത്തിൻറെ രൂപത്തെ രാഷ്ട്രിയത്തിൻറെ രൂപത്തിൽ ഘടിപ്പിക്കുന്നതോ നേരെ തിരിച്ചോ അല്ല ആ രീതി.മറിച്ച് ഒന്നിൻറെ സത്തയെ മറ്റേതിൻറെ സത്തകൊണ്ടു പൂരിപ്പിക്കുന്ന വലിയ പ്രക്രിയയാണ് അത്.മതം രാഷ്ട്രിയത്തോടും രാഷ്ട്രീയം മതത്തോടും പ്രതിപ്രവർത്തിക്കുന്ന വലിയൊരു ലോകമാണ് അത്.എന്നാൽ ലാറ്റിനമേരിക്ക എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ കോൾമയിർ കൊള്ളുന്ന മലയാളിയ്ക്ക് ചുവപ്പുരാഷ്ട്രീയം പക്ഷെ മതത്തെ അകറ്റി നിർത്തുന്നതായിരുന്നു.ഇതോടെ സംഭവിച്ചത് ആത്മീയത ഇല്ലാത്ത രാഷ്ട്രീയവും രാഷ്ട്രീയം ഇല്ലാത്ത ആത്മീയതയുമായിരുന്നു.

മതപരമല്ലാത്ത ഏതെങ്കിലും കാര്യത്തിൽ മതനേതൃത്വം ഇടപെട്ടാൽ രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വം ഇപ്പോഴും പരസ്യമായി ചോദിക്കുന്നതു കാണാം മതം മതത്തിന്റെ കാര്യം നോക്കിയാൽ മതിയെന്ന്, രാഷ്ട്രീയത്തിൽ മതം ഇടപെടരുതെന്ന്.
അതേസമയം തെരഞ്ഞെടുപ്പ് കാലമായാൽ രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികൾ മതനേതൃത്വങ്ങളുടെ മുന്നിൽ ഓച്ഛാനിച്ചുനിൽക്കുന്ന വിരോധാഭാസം നിത്യസംഭവമാണ്.രാഷ്ട്രിയം രാഷ്ട്രിയക്കാർക്കും മതം പൗരോഹിത്യത്തിനും മാത്രം ഏല്പിച്ചതു മൂലം ഫലത്തിൽ രണ്ടും ജീർണിക്കുന്നതാണ് സംഭവിച്ചത്.രണ്ടും ഒട്ടും നവീകരിക്കപെടാതെപോയി.

മതത്തിന്റെ മാനം മാത്രമുള്ള സിനിമയല്ല Two Popes.നിശ്ചയമായും മതം അകപെട്ടിരിക്കുന്ന ശൂന്യതയുണ്ട്.മതത്തിനു ജീവിതത്തിന്റെ ടോട്ടാലിറ്റിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല.മതം ഇറങ്ങി ചെല്ലേണ്ട കുറെയേറെ ഏരിയകളുണ്ട്.അങ്ങനെയില്ലെങ്കിൽ പ്രീച്ചിങും പ്രാക്ടീസും തമ്മിൽ പൊരുത്തമുണ്ടാവില്ല.പുരോഹിതരെ കേൾക്കുന്ന ജനസാമാന്യം ജീവിക്കുന്നത് പക്ഷെ സ്വന്തം വഴിയെ ആയിരിക്കും.ഈ സംഘർഷത്തെയാണ് ആത്മീയമായി ബെർഗിലോഗ്ലിയോ പരിഹരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത്.മതത്തിനകത്തും സാധ്യമാവണം ആ രീതിയിൽ ആക്ടിവിസം.കസേരയിൽ ആരിരിക്കുന്നു എന്നത് അപ്പോൾ പ്രസക്തം തന്നെ.പുതിയ പോപ്പിന്റെ ഭാഷയിൽ പറഞ്ഞാൽ God corrects one Pope by presenting the world with another Pope.

littnow .com

design : Sajjaya kumar

Littnow ലേക്ക് രചനകൾ അയക്കുമ്പോൾ വാട്സാപ് നമ്പർ , ഫോട്ടോ കൂടി ചേർക്കുക. littnowmagazine@gmail.com

സാഹിത്യം

മോചനത്തിന്റെ സുവിശേഷം-7

Published

on

സുരേഷ് നാരായണൻ

ഒരായിരം

നീയെടുത്തുള്ളപ്പോൾ അഥവാ നിന്നെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകൾ അടുത്തുള്ളപ്പോൾ ദിനങ്ങൾ മാംസളമാകുന്നു ;
ദീനങ്ങൾ എന്ന വാക്കോ,
നിഘണ്ടുവിൽ നിന്നപ്രത്യക്ഷമാകുന്നു.

ആവോളം മീൻ പൊരിച്ച്
പൂച്ച വയറുകൾക്കു
കൊടുക്കാൻ തോന്നുന്നു.
ന്നട്ട്,
‘നാലു കാലുകളില് വീഴണ മാജിക് ഒന്ന് പഠിപ്പിക്ക്യോ’ ന്ന് ചോദിക്കണം.

അക്ഷമ നിറഞ്ഞ മണിയടിയുടെ
അകമ്പടിയോടെ തപാൽക്കാരനപ്പോൾ
കടന്നുവന്ന്,
‘നിങ്ങൾക്കൊരായിരം രൂപയാരോ അയച്ചിരിക്കുന്നു’ എന്നൊറ്റ ശ്വാസത്തിൽ പറയുന്നു.

ആരത് എന്ന ചോദ്യത്തിന്റെ മാറ്റൊലിയിൽ പൊരിച്ച മീനുകളും പൊരിക്കാത്ത പൂച്ചകളും ഓടിയൊളിക്കുന്നു.

‘അറിയില്ല; വിലാസത്തിന്റെ സ്ഥാനത്ത്
ഒരു ഹൃദയാടയാളം മാത്രം ‘എന്നയാൾ കൈമലർത്തുന്നു.

കൂട്ടിരിപ്പുകാരൻ

നെഞ്ചു തടവിക്കോണ്ട് നീ ഒപ്പിടുന്നു.
വിരലുകളറിയാതെയപ്പോൾ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്കു നീളുന്നു.

സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ
നിൻറെ വിളക്കിലേക്ക് എണ്ണ പകരുന്ന ജോലിയെങ്കിലും എന്നെ ഏൽപ്പിക്കുക
എന്നു തിരുമ്മുന്നു.

വിധി അതിന്റെ വിറകുകൊള്ളികളുമായ് വന്നാലും, നിന്റെ പ്രസംഗവേദിക്കു
തീ കൊടുത്താലും
കനലിൽച്ചവിട്ടി നീ സംസാരം തുടരവേ,
നീ കൊളുത്തിയ
ഉൾവിളക്കിൻ ചൂടറിഞ്ഞു തുടങ്ങുന്നു ഞാൻ.

രണ്ടു മഴകൾ

കോഫി ഹൗസിലിരുന്ന്
ബൈബിൾ വായിച്ചിട്ടുണ്ടോ ?
കാത്തിരിപ്പിന്റെ പുസ്തകങ്ങളാണ് രണ്ടും.

രണ്ടു മഴകളപ്പോൾ ഒരുമിച്ചു പെയ്യും;
കോഫീഹൗസിന്റെ ചില്ലുജാലകങ്ങളിലും വായനക്കാരന്റെ കൺ ജാലകങ്ങളിലും.

കാത്തിരിപ്പിന്റെ സ്നാന ഘട്ടങ്ങൾ

കാത്തിരിക്കാനായ് പാകപ്പെട്ട
ഒരു ശരീരമായിരുന്നു അവൾ.
ക്ഷമയുടെ ജപമാലകൾ കോർത്തുകൊണ്ട് ആകാശത്തിലൂടെ അവധാനതയോടെ സഞ്ചരിച്ചവൾ.

കാത്തിരിപ്പിന്റെ പുസ്തകമായ്
രൂപാന്തരപ്പെട്ടു പോയിരുന്നു
അവളുടെ ചിറകുകൾ.

littnowmagazine@littnow

ലിറ്റ് നൗ വിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന രചനകളുടെ പൂർണ്ണ ഉത്തവാദിത്വം എഴുത്തുകാർക്കു മാത്രമാണ്.
രചനകൾ അയക്കുമ്പോൾ ഒപ്പം വാട്സ്പ് നമ്പരും ഫോട്ടോയും അയക്കുക .

Continue Reading

കഥ

അർദ്ധനാരി

Published

on

അനിറ്റ മേരി

മുബൈയിലെ രാത്രി കാലങ്ങളിൽ ഹിജടകൾ എന്തിനാണ് അവിടെ അങ്ങനെ നിൽക്കുന്നതെന്ന് ചോദിച്ച പവിക്ക് അമ്മയുടെയും അച്ഛന്റെയും അടുക്കൽ നിന്ന് നല്ല ശാസനയാണ് കിട്ടിയത്. ഇന്ന് നിന്റെ പിറന്നാൾ ആയത് കൊണ്ടാണ് നിന്റെ ആഗ്രഹപ്രകാരം പുറത്ത് നിന്ന് ഭക്ഷണം കഴിക്കാം എന്ന് സമ്മതിച്ചത്. ഇനി ഇത് ഉണ്ടാകില്ല എന്നായിരുന്നു വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോൾ അമ്മ അവനോട് പറഞ്ഞത്. എന്നിട്ടും പവിയുടെ മനസ്സിൽ നിന്നും ആ ചേച്ചിമാരുടെ മുഖം മാഞ്ഞില്ല. ഈ ഇരുട്ടത്ത് എന്തിനായിരിക്കും അവർ ടോർച്ചും മുഖത്തോട്ട് അടിച്ച് അങ്ങനെ നിൽക്കുന്നത്? അവന്റെ കുഞ്ഞ് മനസ്സിൽ ഒരു ചോദ്യം അങ്ങനെ കിടന്നു.

വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോയി അവന്റെ പത്താം പിറന്നാൾ ദിനമാണിന്ന്. പിറന്നാൾ സമ്മാനമായി എന്ത് വേണം എന്ന് ചോദിച്ച അച്ഛനോട് ഡെഡിബിയറും ഒരു പിങ്ക് കളർ ക്യുട്ടേക്സും വേണമെന്ന് പറഞ്ഞു. അത് എന്തിനാ നിനക്ക് ക്യുട്ടേക്സ് എന്ന് അച്ഛൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു. അത് കേട്ട് വന്ന അമ്മ അച്ഛനോട് പറഞ്ഞു. ഇപ്പോൾ വാളിൽ എല്ലാം ചിത്രം വരയ്ക്കലല്ലേ പണി അതിന് വല്ലതും ആയിരിക്കും. അമ്മ ചിരിച്ച് കൊണ്ട് അവന്റെ തലയിൽ തട്ടി ചോദിച്ചു. ഇത്തവണ അമ്മ മോന് വേണ്ടി ഏത് രീതിയിൽ കേക്ക് ഉണ്ടാക്കണം?
പഴയപടി തന്നെ. ബാർബി ഗേൾ വെച്ച് പിങ്ക് കളറിൽ ഉള്ള കേക്ക് മതി അമ്മേ. ഇത്രയും നാളായി നിന്റെ ഇഷ്ട്ടം മാറിയില്ലേ എന്നും പറഞ്ഞ് അവന്റെ കവിളിൽ ഉമ്മവെച്ചു. കാലങ്ങൾ കഴിയും തോറും അവന്റെ ഇഷ്ട്ടങ്ങൾ മാറി മാറി വന്നു. അവൻ അവന്റെ ചങ്ങാതിമാരോട് കൂട്ടുകൂടുന്നതിൽ നിന്നും പെൺ സുഹൃത്തുക്കളോട് കൂട്ടുകൂടാൻ താല്പര്യം കൂടുതൽ. അവരുടെ കളികളും സംസാരവും മൊക്കെ ആയിരുന്നു അവനിഷ്ട്ടം. അങ്ങനെ ഒരുനാൾ സ്കൂൾ യൂത്ത് ഫെസ്റ്റിവലിനു നാടകം അവതരിപ്പിക്കാൻ ടീച്ചർ കുട്ടികളെ സെലക്റ്റ് ചെയ്തു. കൂട്ടത്തിൽ പവിയും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവന് ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ റോൾ ആയിരുന്നു കിട്ടിയത്. അത് ബാക്കിയുള്ള ആൺകുട്ടികൾ നിരസിച്ചപ്പോൾ താൻ ചെയ്യാം എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൻ സ്വയം ആഗ്രഹിച്ച് വാങ്ങിയ റോൾ ആയിരുന്നു. നാടകത്തിനുള്ള ഡ്രെസ്സുകൾ തൈപ്പിച്ച് ടീച്ചർ എല്ലാ കുട്ടികൾക്കും നൽകികൊണ്ട് പറഞ്ഞു നാളെ ഇത് ധരിച്ചാണ് പ്രാക്റ്റീസ് എല്ലാവരും നാളെ വരണം. ആ ഡ്രെസ്സ് കാണാൻ വളരെ മനോഹരമായിരുന്നു. അവൻ ഇന്റർബെല്ലിനും പി ടി പിരിഡും മൊക്കെ ആ ഡ്രെസ്സ് എടുത്ത് കൈയിൽ വെച്ച് അതിന്റെ ഭംഗി ആസ്വദിച്ചു. ക്ലാസ്സ്‌ കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിൽ എത്തിയ അവൻ ഉടനെ തന്നെ സന്തോഷത്തോടെ അമ്മയെ ആ ഡ്രെസ്സ് കാണിച്ചു. പിന്നെ ആ ഡ്രെസ്സ് ധരിച്ച് കണ്ണാടിയുടെ മുൻമ്പിൽ നാളെത്തേക്കുള്ള ഡയലോഗ്കൾ പറഞ്ഞ് പ്രാക്റ്റിസ് തന്നെയായിരുന്നു. അവന്റെ സന്തോഷത്തിൽ അച്ഛനമ്മമാരും പങ്ക് ചേർന്നു. അങ്ങനെ പെൺകുട്ടിയായി ചമയങ്ങളൊക്കെ അണിഞ്ഞു ആ ഡ്രെസ്സ് ധരിച്ചു സ്റ്റേജിൽ ഡയലോഗ്കൾ പറയുമ്പോൾ അവന് ഇത് വരെ ഇല്ലാത്ത ആത്മവിശ്വാസവും ആഹ്ലാദവും മായിരുന്നു മനസ്സിൽ. അവന്റെ ക്രോക്ടോർ ഒരു പത്ത്‌ വയസ്സ് കാരനെക്കാൾ മനോഹരമായി തന്നെ ചെയ്തു. അവൻ അധ്യാപകരുടെയും വിദ്യാർത്ഥികളുടേയും രക്ഷകർത്താക്കളുടെയും മുൻമ്പിൽ താരമായി മാറി. ആ വർഷത്തെ ബെസ്റ്റ് ആക്ടറിനുള്ള സമ്മാനവും അവനെ തേടിയെത്തി. പിന്നീടുള്ള എല്ലാ വർഷങ്ങളിലും പെണ്ണായി തന്നെയവൻ മിന്നി തിളങ്ങി. അവൻ അഭിനയത്തോട് കാണിക്കുന്ന സത്യസന്തതയും സ്നേഹവും ഒരുനാൾ ക്ലാസ്സ്‌ പി റ്റി എ യ്ക്ക് ചെന്ന അച്ഛനോട് പ്രിൻസിപ്പാൾ പറഞ്ഞിരുന്നു. പക്ഷേൽ അവൻ ആ കഥാപത്രങ്ങളിൽ ജീവിക്കുക തന്നായിരുന്നു. അവന് പതിനഞ്ച് വയസ്സായി ശരീരം പ്രായത്തിനൊത്ത് വളർന്നിട്ടും മനസ്സ് അവന്റെ നാടകത്തിലെ എന്ന പോലെ ഒരു പെൺ കുട്ടിയുടേത് തന്നെയായിരുന്നു. തുടർന്ന് പഠിക്കുന്ന പഠങ്ങളിൽ നിന്നാണ് അവൻ അങ്ങനെ തന്നെയാണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയത്. ആദ്യമൊക്ക അവന്റെ മനസ്സ് അത് സമ്മതിച്ചിരുന്നില്ല. പെൺകുട്ടികളുമായുള്ള ചങ്ങാത്തം അവസാനിപ്പിച്ചു. സംസാരങ്ങളിലും കളിയിലും അവൻ പങ്കളിയാകാൻ വിസ്സമ്മതിച്ചു. അവൻ അവനിൽ നിന്ന് തന്നെ ഒളിച്ചോടി. യൂത്ത് ഫെസ്റ്റുവലിന് നാടകം അവതരിപ്പിക്കന്നവരുടെ പേര് വിളിച്ച കുട്ടത്തിൽ അവന്റെയും പേര് ടീച്ചർ വിളിച്ചു. എന്റെ പേര് ഞാൻ തന്നില്ലല്ലോ പിന്നെ എന്തിനാ എന്റെ പേര് എഴുതിയതെന്നും പറഞ്ഞ് അവൻ ടീച്ചറോട് തട്ടികയറി. നിന്റെ പേര് തരണ്ട ആവിശ്യമില്ലല്ലോ നീ ഞങളുടെ പെൺകുട്ടി തന്നല്ലേ ചിരിച്ച് കൊണ്ട് ടീച്ചറുടെ മറുപടി. ആ സംസാരം അവനിഷ്ടമായില്ല. അവൻ നാടകത്തിൽ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞുമാറി. പക്ഷെ അധിക ദിവസം അവന് അവന്റെ ഇഷ്ടങ്ങളെ ഒളിപ്പിച്ച് വെക്കാൻ സാധിച്ചില്ല. ദിവസങ്ങൾ കടന്നു പോകുംതോറും അവൻ അവനല്ലാതാകുന്നത് പോലെ. അവനെ കൊണ്ട് ഇതൊന്നും വേണ്ടെന്ന് വെക്കാൻ കഴിയില്ല എന്ന തിരിച്ചറിവിന്റെ ഒടുവിൽ എല്ലാം പിന്നേ പഴയ പാടിയായി. ആ തവണയും യൂത്ത് ഫെസ്റ്റുവലിനു പവി താരമായിമാറി എങ്കിലും പണ്ടത്തെ സന്തോഷം അവനുള്ളിൽ നിന്ന് ഇല്ലാതായിരുന്നു. തന്റുള്ളിൽ നാടകത്തിലെന്നപോലെ ഒരു പെൺകുട്ടി ഉണ്ടെന്ന തിരിച്ചറിവിൽ. അതവൻ അവനാൽ കഴിയും വിധം ആരും അറിയാതെ ഒളിപ്പിച്ച് വെച്ചു അവന്റെ ഇഷ്ടങ്ങളും ആഗ്രഹങ്ങളും വീട്ടിൽ ആരുമില്ലാത്തപ്പോൾ അവന്റെ മുറിയിൽ നിറവേറ്റി. കണ്ണാടിയുടെ മുൻപ്പിൽ സുന്ധരിയായ ഒരു പെൺകുട്ടി ആയിരുന്നു അവൻ. ആ രൂപത്തിലെ ഭംഗി നന്നേ ആസ്വദിച്ചിരുന്നു അവൻ.

ഒരു ദിനം താന്നുള്ളിലെ സ്ത്രിയെ അമ്മ കൈയ്യോടെ പിടികൂടി. എല്ലാം പൊട്ടികരഞ്ഞുകൊണ്ട് അമ്മയോടാവാൻ പറഞ്ഞു. ഇനി ഇതെനിക്ക് മറച്ചുവെക്കാൻ ആവില്ല അമ്മേ എന്നും പറഞ്ഞവൻ നിലവിളിച്ചു. സമനില തെറ്റിയവളെ പോലെ അവന്റെ മുൻമ്പിൽ അവൾ കലിതുള്ളി നിന്റെ ഐഡന്റിറ്റിയിൽ സ്ത്രീയെന്നോ അതോ പുരുഷനെന്നോ എന്താണ് എഴുതി ചേർക്കേണ്ടത് ? ഇവ രണ്ടുമല്ലാതെ മറ്റൊരു കോളമില്ലാടാ എന്നും പറഞ്ഞവനെ അവൾ ആക്ഷേപിച്ചു. അച്ഛനെ വിളിച്ചു കാര്യം പറഞ്ഞു. ഓഫീസിൽ നിന്ന് വന്ന പാടെ അവനെ അയ്യാൾ ശകാരിച്ചു. പിന്നെ അവർ ഇരുവരുംകൂടെ തീരുമാനിച്ച് അവനെ കൗൺസിലിംഗിന് കൊണ്ട് പോയി. അവിടെ നിന്നും തിരിച്ച് വീട്ടിലെത്തിയ പവിക്ക് പഴയപടി എല്ലാവരുടെയും മുൻമ്പിൽ അഭിനയിക്കേണ്ടിവന്നു. പക്ഷെ ആ അഭിനയം അധികനാൾ തുടരനായില്ല. ഓടിവിലവർ ഒറ്റമകനെന്ന ചിന്തയും കാറ്റിൽപറത്തി അവനെ അയ്യാൾ വീട്ടിൽ നിന്നും അടിച്ചൊടിച്ചു. അമ്മയുടെയും അച്ഛന്റെയും തണലിൽ വളർന്ന പവിക്ക് അത് സഹിക്കാൻ കഴിയുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു. പകലിരവായി. ആകാശത്ത് പറന്ന് നടന്ന കിളികളെല്ലാം കൂടണഞ്ഞു. ചേക്കേറാൻ ചില്ലയില്ലാതെ പവി ജീവിതത്തിന്റെയും മരണത്തിന്റെയും നൂൽപാലത്തിലൂടെ തെരുവിൽ അലഞ്ഞ് തിരിഞ്ഞു നടന്നു. രാത്രിയുടെ കറുപ്പ് കൂടി കൂടി വന്നു. ആ സമയം താൻ പണ്ട് കണ്ട അതെ കാഴ്ച്ചയിലേക്ക് പവിയുടെ കണ്ണുകൾ അവനെ കൂട്ടികൊണ്ട് പോയി. തെരുവ് വീഥിയിൽ ഒഴിഞ്ഞ കോണിലായി ടോർച്ചും കത്തിച്ച് നിൽക്കുന്ന സ്ത്രീകൾ. അവൻ അവരാരുടെയും ശ്രദ്ധയിൽ പെടാതെ ഒരു അടഞ്ഞ കടമുറിയുടെ തിണ്ണയിൽ സ്ഥാനമുറപ്പിച്ചു. രാത്രിയുടെ കറുപ്പും ചന്ദ്രന്റെ പ്രകാശവും മഞ്ഞിന്റെ തണുപ്പും കൊണ്ടവൻ കരഞ്ഞു തളർന്ന് ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീണു. പാതി മയക്കത്തിൽ ആരോ തന്നെ തട്ടി വിളിക്കുന്നത് പോലെ പവി ഞെട്ടലോടെ എണീറ്റു ആരാ !
തനിക്ക് എതിരെ നിന്ന ആ രൂപത്തോട് ചോദിച്ചു. റോഡിലൂടെ പായുന്ന വണ്ടിയുടെ ഹെഡ്ലൈറ്റ് വെളിച്ചത്തിൽ പവി ആ രൂപത്തെ വ്യക്തമായി കണ്ടു. നിങ്ങൾ നിങ്ങൾ അവിടെ ടോർച്ചുമായി നിന്ന സ്ത്രീകളുടെ കുട്ടത്തിൽ ഉള്ളതല്ലേ?
അതെ എന്നായിരുന്നു അവരുടെ തിരിച്ചുള്ള മറുപടി. എന്താ നിനക്ക് പറ്റിയത് കാഴ്ച്ചയിൽ ഏതോ നല്ല വീട്ടിലെ പയ്യൻ ആണല്ലോ പിന്നെ എന്തിനാണ് ഇവിടെ കിടക്കുന്നത് ? അവരുടെ ചോദ്യങ്ങൾക്കുള്ള മറുപടി അവൻ പൊട്ടികരഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. കഥയെല്ലാം കേട്ട്കഴിഞ്ഞ് ഒരു ചെറു ചിരിയോടവൾ പറഞ്ഞു നീ വിഷമിക്കേണ്ട. നീ ഇവിടെ കിടക്കുന്നത് അപകടമാണ് എഴുന്നേറ്റ് എന്റെ കൂടെ വാ. മറുചോദ്യങ്ങൾ ഒന്നുമില്ലാതെ പവി അവരോടൊപ്പം എണീറ്റ് നടന്നു. യാത്രയുടെ അവസാനം ഒരു ഒറ്റപെട്ട കോളനിയിൽ ആയിരുന്നു. അവിടെ അവരെ പോലെ ധാരാളം സ്ത്രീകൾ മാത്രമായിരുന്നു താമസിക്കുന്നത്. ആ സ്ത്രീ അവരുടെ വീട്ടിൽ ഒരു മുറി അവനായ്‌ നൽകി. അവൻ അവളോട് ചോദിച്ചു നിങ്ങൾ ആരാണ് അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും പോലും വേണ്ടാത്ത എനിക്ക് ഇത്രയും സഹായം ചെയ്തത് എന്തിനാ?. അവന്റെ ചോദ്യങ്ങൾക്കുള്ളമറുപടി എന്നവണ്ണം ഒരു ചെറുപുഞ്ചിരിയോടവൾ പറഞ്ഞു ഞാൻ മിനി. പണ്ട് നിന്നെ പോലെ തന്നായിരുന്നു ഞാനും. ഞാൻ മാത്രമല്ല ഈ കോളനിയിൽ ഉള്ള എല്ലാവരും. ചിലരുടെ കഥ കുറച്ച് വ്യത്യാസപ്പെട്ടിരിക്കും എന്ന് മാത്രം. ഈ വീട്ടിൽ എന്നെ കൂടാതെ രണ്ട് പേരുംകൂടെയുണ്ട് അവർ ജോലിക്ക് പോയിരിക്കയാണ്‌. എന്നെ പോലെന്നു പറഞ്ഞാൽ നിങ്ങളും ആൺകുട്ടികൾ ആയിരുന്നോ?
മിനി : അതെ
പിന്നെയും പവിയുടെ ചോദ്യങ്ങൾ തുടർന്നു. ഈ രാത്രിയിൽ എന്താണ് അവരുടെ ജോലി ? മിനി അവനടുത്ത് വന്നിരുന്നു പറഞ്ഞു. നീ അവിടെ കണ്ടില്ലേ ടോർച്ചിന്റെ വെട്ടം മുഖത്തോട്ടടിച്ച് ഞങ്ങൾ അവിടെ നിൽക്കുന്നത്. ആവിശ്യകാർ ഞങ്ങളെ അവിടെനിന്നും വിളിച്ച്കൊണ്ട് പോകും. അവരുടെ ആവിശ്യം കഴിഞ്ഞ് പണം തരും. അത് തന്നെ ഞങ്ങളെല്ലാവരുടെയും ജോലി. ആ പറച്ചിലിൽ അവനെല്ലാം ബോധ്യമായി. നീ കിടന്നോ നാളെ രാവിലെ നിന്റെ പ്രശ്നങ്ങൾക്കുള്ള പരിഹാരം കണ്ടെത്താം എന്നും പറഞ്ഞു മിനി മുറിയുടെ ഡോർ പുറത്ത് നിന്നടച്ചു. അവർ എന്താണ് അങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട് പോയത്?. ഞാനും ഇനി അവരെ പോലെ മാനം വിറ്റ് ജീവിക്കണം എന്നാണോ ? എനിക്കാവില്ല അതിനു നാളെ തന്നെ ഇവിടെ നിന്ന് ഇറങ്ങണം. എന്നവൻ മനസ്സിലുറപ്പിച്ചു. പിറ്റേദിവസം രാവിലെ
ഡോറിൽ പുറത്ത് നിന്ന് ആരോ തട്ടുന്നത് കേട്ട് ചാടി എണീറ്റ പവി ആരാ???
ഞങ്ങളെ അകത്തോട്ടു വരട്ടെ പുറത്ത് നിന്നും ആരോ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.
മ്മ് വാ
അലസ്സ ഭാവത്തോടെ പവി യുടെ മറുപടി. അത് മിനിയും രണ്ട് പെൺകുട്ടികളും മായിരുന്നു. ഞാൻ മാളു ഞാൻ ചിത്ര അവരെ പരിചയപ്പെടുത്തി. ഞാൻ പവി. പവി എന്ന് കേട്ടതും ഒരു കള്ളചിരിയോടെ അവർ പറഞ്ഞു പവിയല്ല പവിത്ര. ഇനി മുതൽ നീ പവിത്രയാണ്. അങ്ങനെ നിന്നെ ഞങ്ങൾ വിളിക്കു.
പവി : പവിത്രയോ ഞാനോ !
ചിത്രം ഒരു പൊട്ടെടുത്ത പവിയുടെ നെറ്റിയിൽ കുത്തി.
പവി : അതെ ഞാൻ ഇനി പവിത്രയാണ്. എനിക്ക് ഞനായി ജീവിക്കണം. പക്ഷെ ഇവിടെ അത് പറ്റില്ല.
മിനി : അതെന്താ പറ്റാത്തത്
Pavi: ഇവിടെ നിങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന ജോലി ഒന്നും എനിക്ക് ചെയ്യാൻ ഇഷ്ട്ടമല്ല. അത് ചെയ്യാതെ നിങ്ങൾ എന്നെ ഇവിടെ താമസിപ്പിക്കില്ലല്ലോ?

മിനി : അത് എന്താ താമസിപ്പിച്ചാൽ? ഈ തൊഴിൽ ഞങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ട് ചെയ്യുന്നതല്ല. ഞങ്ങളെ പോലുള്ളവർക്ക് ആരും അന്തസ്സായ മറ്റ് ജോലികൾ തരില്ല. പിന്നെ ജീവിക്കണം വിശപ്പ് ഒരു വില്ലനാണ് അത് ശമിപ്പിക്കാൻ പണം വേണം. പിന്നെ ഞങ്ങളുടെ ചികിത്സയ്ക്ക് നല്ല പണചിലവുണ്ട്. അങ്ങനെ മനസ്സില്ല മനസ്സോടെ ഈ തൊഴിലിലേക്ക് ഞങൾ വഴുതി വീഴുന്നതാണ്.

മാളു : നിനക്കത് ഇഷ്ട്ടമല്ലങ്കിൽ നിന്റെ ഇഷ്ടത്തിന് നീ ജീവിക്ക്. ഞങ്ങൾകൂടെയുണ്ട്.
അവരുടെ മറുപടികൾ അവന്റെ മനസ്സിന് ആശ്വാസം ഏകുന്നതായിരുന്നു.
ചിത്ര : ഇനി നിനക്ക് സ്ത്രീയകാൻ കുറെ കടമ്പകൾ ഉണ്ട് അതിന് ധാരാളം പണച്ചിലവും ഉണ്ട്. നീ പേടിക്കേണ്ട ഞങ്ങൾ നിന്നെ സഹായിക്കാം.
മാളു : നീ എന്ത് ചെയുന്നു?
പവി : പത്തിൽ പഠിക്കുന്നു ക്ലാസ്സ്‌ ടോപ്പർ ആണ്. എനിക്ക് ഒരു ലക്ഷ്യം ഉണ്ട് ഡോക്ടർ ആകണം.
മിനി : ഹാ നീ നിന്റെ ആഗ്രഹത്തിനൊത്ത് നീങ്ങു ഞങ്ങൾ നിന്റെ കൂടെ ഉണ്ട് പക്ഷെ നീ ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു വാക്ക് തരണം പഠിച്ച വലിയ ഡോക്ടർ ആയിട്ട് നമ്മളെ പോലുള്ള സമൂഹത്തിന് നിന്നാൽ കഴിയുന്ന സഹായവും ചികിത്സയും നൽകുമെന്ന്.
പവി : നിങ്ങൾക്ക് ഞാൻ വാക്ക് തരുന്നു ഞാൻ നമ്മളെ പോലുള്ളവർക്ക് തുണയായിരിക്കും.
പിന്നീട് പൂർണ്ണതയായ സ്ത്രീയക്കാനുള്ള വേദനകളുടെയും കഷ്ടപ്പാടുകളുടെ കാലം. അങ്ങനെ കൊല്ലപരീക്ഷയെത്തി തന്നെ പോലെയുള്ള ഒരു കുട്ടിയെ പരീക്ഷ എഴുതിക്കില്ല എന്ന് അധ്യാപകരും വിദ്യാർത്ഥികളും സ്കൂൾ മാനേജ്‍മെന്റും രക്ഷകർത്തകളും ഒറ്റകെട്ടായി പറഞ്ഞു. എന്നിട്ടും തളരാതെ ഞാനും എന്റെ സമൂഹവും പോരാടി. കോടതിയിൽ നിന്നും പരീക്ഷ എഴുതാനുള്ള അവകാശം നിയമപരമായി നേടി. വിജയകരമായി തന്നെ പാസ്സായി. പിന്നീടാങ്ങോട്ട് വാശിയോട് തന്റെ ലക്ഷ്യം നേടിയെടുക്കാൻ പഠിച്ചും ചില്ലറ ജോലികൾ ചെയ്തും പവിത്ര വളർന്നു. വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോയി. തടസ്സങ്ങളെ എല്ലാം കാറ്റിൽ പാറിച്ച് അവൾ ജീവിച്ചു. ഇന്ന് അവളുടെ സ്വപ്നം യാഥാർഥ്യം ആകുന്ന ദിനമാണ്.
ആ കോളനി മുഴുവൻ ആഹ്ലാദത്തിലാണ്ടു. മിനി അഭിമാനത്തോടെ വിളിച്ച് പറഞ്ഞു ഡോക്ടർ പവിത്ര വരുന്നേ…. പവിത്ര അവൾക്കായി അവർ ഒരുക്കിയിരുന്ന സ്റ്റേജിലേക്ക് കയറി അവൾ പറയാൻ തുടങ്ങി. എന്നെ ഞാനാക്കിയത് നിങ്ങളാണ് എന്റെ ചെറിയ ആഗ്രഹം നിങ്ങളുടെയെല്ലാം വലിയ ആഗ്രഹമായിമാറി ഇപ്പോൾ ഈ ഡോക്ടറിന്റെ കുപ്പായം അണിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് നിങ്ങൾ ഓരോരുത്തർക്കും വേണ്ടിയാണ്. ഇനി നമ്മൾക്ക് അഭിമാനത്തോടെയും അഹങ്കാരത്തോടെയും പറയാം ഞങ്ങളും മനുഷ്യരാണ്. ഇനി നമ്മളെ പോലെ ഉള്ള ഓരോരുത്തർക്കും വേണ്ടി ഞാൻ പ്രവർത്തിക്കും.
അവളുടെ ഓരോ വാക്കുകളും അവരുടെ മനസ്സിൽ ആഴത്തിൽ ചെന്ന്പതിച്ചു.
പവിത്ര ഇനിയുള്ള ഓരോ പവിത്രമാർക്കായി ജീവിച്ചു …

illustration saajo panayamkod

littnow.com

littnowmagazine@gmail.com

Continue Reading

കവിത

മുൾവിചാരം

Published

on

ഉദയ പയ്യന്നൂര്‍

വീടുവരച്ചു തീർത്തൊരുവൾ
മുടിവാരിക്കെട്ടി
മുറ്റമടിക്കാൻ പോയി.

ഉച്ചയ്ക്ക് കൂട്ടാൻവച്ചു കഴിച്ച
മത്തിമുള്ളൊന്ന്
കാക്കകൊത്തി
നടുമുറ്റത്തിട്ടിട്ടുണ്ട്.

മത്തിവെട്ടുമ്പോൾ
ചത്ത മീനിന്റെ
തുറിച്ച കണ്ണു നോക്കി
ഒത്തിരിനേരമിരുന്നതാണ്.

നിലാവുള്ള രാത്രിയില്‍
ചന്ദ്രനും ചിലപ്പോളങ്ങനെയാണ്
പറയാനൊത്തിരി കരുതിവച്ച്
ഒന്നും പറയാതെ
നോക്കി നിൽക്കും.

മാറ്റമില്ലാതെ തുടരുന്ന
ഗതികെട്ട കുത്തിയിരിപ്പ് മടുത്ത്
കണ്ണുതുറന്നു സ്വപ്നം കാണുകയാവണം.

പറമ്പിലെ മൂലയില്‍
അടിച്ചു കൂട്ടിയ
പേരയിലകൾക്കൊപ്പം
മത്തിമുള്ളും എരിഞ്ഞമർന്നു.

അടുപ്പത്തു വച്ച അരി
വെന്തിരിക്കുമെന്ന്
വേവലാതിപ്പെട്ടു
തിടുക്കത്തിലോടി.

വേവ് കൂടിയാലും
കുറഞ്ഞാലും
രുചിയില്ലാതാവുന്ന
ജീവിതങ്ങള്‍.

ചിതയണച്ചിട്ടും
ബാക്കിയായൊരു
ഉശിരൻ മുള്ള്
ഉള്ളംകാലിലാഴ്ന്നപ്പോഴാണ്
വരച്ചു വച്ച വീടിന്
വാതിലില്ലെന്നോർത്തത്.

പതിവു തെറ്റിച്ച്
തുറന്നിട്ടൊരു വാതിലും
ജനാലയും
വരച്ചു ചേർത്തു.

മുറ്റത്തൊരു മത്തിമുള്ളും
മരക്കൊമ്പിലൊരു കാക്കയും
കാക്കയ്ക്ക്
തിളക്കമുള്ള കണ്ണുകളും.

littnowmagazine@gmail.com

Continue Reading

Trending