സിവിക് ചന്ദ്രൻ

….എന്നിട്ടും തമ്മിൽ കാണുന്നേയില്ല . കണ്ണിൽ പെട്ടാലും കണ്ടെന്ന് നടിക്കുന്നതുമില്ല .

ഏറെക്കാലമായി
പരസ്പരം ഒന്നുമറിയില്ല നമുക്ക് ,

അറി യിക്കാനുമില്ല ഒന്നുമൊന്നും .. എന്നാലും ഇതേ നഗരത്തിലെ ഒരാപ്പീസിൽ ജോലി ചെയ്യുകയാണ് നീയെന്നറിയാം .

സിംഗിൾ മദ റെന്നും വാടക വീട്ടിലെന്നും … ഹൈസ്കൂൾ പ്രായത്തിലൊരു
മോളുമുണ്ട് നിനക്ക് .

വിധി മറിച്ചായിരുന്നെങ്കിൽ
നമുക്ക് ജനിക്കേണ്ടിയിരുന്നവൾ …

ഞാനും ഇതേ നഗരത്തിൽ തന്നെയുണ്ടല്ലോ .നിനക്കറിയാം

എൻ്റെ വിലാസവും
ഫോൺ നമ്പർ പോലും

ഞാനുമൊറ്റക്ക് തന്നെ .
അതേ പഴയ വീട്ടിൽ ഒറ്റക്കലം പുഴുങ്ങിത്തിന്നിങ്ങനെ .

പല രാത്രികളിലും നാം മഴ കണ്ടും കൊണ്ടും ഉറങ്ങാതെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടന്നിട്ടുള്ള അതേ മുറിയിൽ തന്നെ … നീയും മോളുo
കൂടെയുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ചിലപ്പോളാഗ്രഹിക്കാറുണ്ട്.

ഞാനത് നേരിട്ട് പറഞ്ഞിട്ടില്ലെങ്കിലും . നിനക്കുമറിയാമത് .

ഒന്ന് വിളിച്ചാലെന്താണെന്ന് നീയുo പരിഭവിക്കുന്നുണ്ടാവും

വിളിച്ചാലും നീ വരുന്നുണ്ടാവില്ല എന്നറിയാമെന്നതിനാൽ തുനിഞ്ഞില്ലിതുവരെ എന്നു മാത്രം …..

എപ്പോഴാണ് നാം പിരിഞ്ഞത്…
എന്തിനാണ് പിരിഞ്ഞത് ?നാമിരുവർക്കുമറിയില്ല .

പിന്നെ അതാരുടെ നിശ്ചയമായിരുന്നു ? അതുമറിയില്ലല്ലൊ നമുക്ക് ..
എന്നിട്ടും ഞാൻ മരിച്ചാൽ

( ആരാരേയും അറിയിക്കാതെ ,ഒരു സൂചന പോലും കൊടുക്കാതെയാവും അത് സംഭവിക്കുക)

ആദ്യമോടിയെത്തുക നീയാണെന്ന് ആർക്കാണറിഞ്ഞു കൂടാത്തത് ?

എൻ്റെ ചിതക്ക് തീ കൊളുത്തുന്നത്
നിൻ്റെ ( നമ്മുടെ ) മകളുമാവും ,

അതുറപ്പ്. എന്നിട്ടും ..

ഒരേ നഗരത്തിലെ അപ്പുറത്തേയും ഇപ്പുറത്തേയും തെരുവുകളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും നാം ഒറ്റക്കൊറ്റക്ക്… ഇങ്ങനെ ,ഇങ്ങനെ ….