Connect with us

സിനിമ

ഞാൻ നമ്മളാവുന്നുണ്ട്
ഡാനിയേൽ ബ്ലെയ്ക്കിൽ

Published

on

നോട്ടം 16

പി കെ ഗണേശൻ

ഭരണകൂടങ്ങൾ വളരെ ബുദ്ധിപരമായിട്ടാണ് ഭരണഘടനകളിൽ സ്വന്തം പൗരന്മാരെ ആലേഖനം ചെയ്യാറ്.ജനങ്ങളെ കൂടെ നിർത്തി, ഉൾകൊണ്ട് രചിക്കപ്പെട്ട ഭരണഘടനകൾ പലരാജ്യങ്ങളുടെയും ഒന്നാംകിട ‘ഇതിഹാസകാവ്യ’ങ്ങളായതങ്ങനെ.ജനങ്ങൾ കടന്നുപോകാത്ത ജനങ്ങളുടെ ഇതിഹാസങ്ങൾ, എങ്കിലും ആ രചനകൾ ജനങ്ങളെ നിരന്തരം പ്രലോഭിപ്പിക്കുകയും പ്രചോദിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.ജനാധിപത്യത്തിൻറെ മേമ്പൊടിയുള്ള രാജ്യങ്ങളിൽ പോലും ജനങ്ങളുടെ ഉള്ളടക്കം വർദ്ധിതമായ രീതിയിൽ ആഘോഷിക്കപെട്ടു.രാഷ്ട്രത്തിനു ക്ഷേമരാഷ്ട്രസങ്കല്പമുണ്ടായതോടെ പലയിടത്തും ഭരണകൂടങ്ങൾക്ക് ജനങ്ങളുടെ പിന്തുണയേറി.ക്ഷേമരാഷ്ട്രത്തിൽ ജനങ്ങളുടെ എല്ലാ വിധ ക്ഷേമവും ഭരണഘടനാനുസൃതമായി പരിരക്ഷിക്കപെടുമെന്ന വിശ്വാസം തീർച്ചപ്പെടുത്തി.സ്വന്തം രാജ്യം എന്ന കർതൃത്വം നിറഞ്ഞ ആത്മാനുഭൂതി ഓരോ പൗരനിലും നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞു.ഓരോരുത്തരും സ്വന്തം രാജ്യത്തെ അളവറ്റ രീതിയിൽ സ്നേഹിച്ചു പോന്നു.പരസ്പരവിശ്വാസവും സമർപ്പണവും ഭരണകൂടത്തിനും പൗരന്മാർക്കും ഇടയിൽ പൂരകമായി പ്രവർത്തിച്ചു.ഈ പാരസ്പരികതയാണ് രാഷ്ട്രങ്ങളുടെ ബലം.അങ്ങനെയുള്ള രാഷ്ട്രസങ്കല്പത്തിൽ പൗരന്മാർ ഉള്ളടക്കമായി.ജനാധിപത്യം എല്ലാവരെയും ഉൾക്കൊണ്ടു.ഓരോരുത്തരുടെയും പങ്കാളിത്തം ഉറപ്പു വരുത്തികൊണ്ട് പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഭരണഘടനാസംവിധാനങ്ങൾ ജനാധിപത്യ വ്യവസ്ഥയിൽ ജനങ്ങളുടെ ആവേശവും അഭിലാഷവുമായി പരിണമിച്ചു.ജനങ്ങൾ ഉള്ളടക്കമായിരുന്ന ഈ ലെഗസി പിൻവാങ്ങുകയാണ് ആ കാലം കേവലം മിത്തായി.

കോർപറേറ്റുമൂലധനശക്തികൾ ഭരണകൂടങ്ങളിൽ പിടിമുറുക്കുകയോ ഭരണകൂടങ്ങളെ അപ്രസക്തമാക്കുകയോ സ്വയം ഭരണകൂടങ്ങളായി ആവിർഭവിച്ചുകൊണ്ട് നിലവിലുള്ള ഭരണകൂടങ്ങളെ അട്ടിമറിക്കുകയോ ചെയ്യുന്ന നിലയിൽ സ്വയം സാമ്രാജ്യങ്ങളായി മാറി.ഈ അവസ്ഥ സംഭവിച്ചതോടെ ഭരണകൂടങ്ങളും ഭരണഘടനകളും ജനങ്ങളെ പുറന്തള്ളി.കോർപറേറ്റു മൂലധനശക്തികൾ പിടിമുറുക്കുന്നതുവരെ ഒരു വലിയളവോളം ഇൻക്ലൂസിവായിരുന്ന വ്യവസ്ഥിതികൾ അതേശക്തികളുടെ വരുതിയിലായതോടെ അങ്ങേയറ്റം എക്സ്ക്ലൂസീവാകുന്ന അനുഭവമണ്ഡലമായി തീർന്നു.ക്ഷേമരാഷ്ട്രസങ്കല്പം ഭരണഘടനാതത്വങ്ങളിൽ നിന്ന് സ്വയം പിൻവാങ്ങി.അതോടെ ഭരണഘടനകൾ ജനങ്ങളുടെ, ജീവിതത്തിന്റെ ഇതിഹാസങ്ങൾ എന്ന നിലയിൽ നിന്ന് സ്വയം റദ്ദാക്കപെട്ടു.രാഷ്ടത്തിൻറെ ഉള്ളടക്കം ജനങ്ങളാണ് എന്ന നിർവചനം തികച്ചും സാങ്കേതികമായി.പൗരാവകാശങ്ങളെയും മനുഷ്യാവകാശങ്ങളെയും ഒന്നൊന്നായി തുറുങ്കിലിടുന്ന കരിനിയമങ്ങൾ ഒന്നിനുപിറകെ മറ്റൊന്നായി ഭരണകൂടങ്ങൾ പടച്ചുവിട്ടു.സ്വാതന്ത്ര്യത്തിൻറെ വ്യാപ്തി നാൾക്കുനാൾ കുറഞ്ഞുവന്നു.പൗരർ സദാസമയം നിരീക്ഷിക്കപെടുന്ന സാഹചര്യം ഉടലെടുക്കപെട്ടു.
രാഷ്ട്രങ്ങൾ കേവലം ഭരണകൂടങ്ങളായതോടെ ജനങ്ങളാണ് രാഷ്ട്രത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം എന്ന നില നഷ്ടപെട്ടു.ഭരണകൂടങ്ങളുടെ താല്പര്യങ്ങളും മുൻഗണനകളും അതോടെ വഴിമാറി.ജനങ്ങളുമായി സംവദിക്കാനുള്ള ഭാഷ രാഷ്ട്രങ്ങൾക്കു നഷ്ടപെട്ടു.സാമൂഹികശരീരത്തിൽ ഹൃദയത്തിന്റെ പ്രവർത്തനം അതോടെ നിലച്ചു.പൗരന്മാരുടെ വികാരങ്ങളും വിചാരങ്ങളും സ്പന്ദനങ്ങളും അറിയാനുള്ള അടുപ്പം സർക്കാരുകൾക്കില്ലാതായി.ജനങ്ങൾ സ്വന്തം നാട്ടിൽ അനാഥരും അഭയാർത്ഥികളുമായി.ജനങ്ങളുടെ പ്രതികരണങ്ങളും പ്രതിഷേധങ്ങളും പലപ്പോഴും സ്വാഭാവികമായും നൈസർഗികമായും ജൈവികമായും പൊട്ടിപ്പുറപ്പെടുന്നതിൻറെ രാഷ്ട്രീയ പാശ്ചാത്തലം മറ്റൊന്നല്ല.ഇതോടെ ഭരണകൂടങ്ങൾ തനിനിറം കാണിക്കാൻ തുടങ്ങി.ഭരണകൂടസ്ഥാപനങ്ങൾ കൂടുതൽ മർദ്ദകസ്വഭാവം കൈവരിച്ചു.ബ്യൂറോക്രസി ജനങ്ങളോട് കാർക്കശ്യം കാണിച്ചു തുടങ്ങി.ജനങ്ങളുടെ ഇച്ഛകളെ പരമാവധി തകർത്തു കളയുന്ന രീതിയിലായി ബ്യൂറോക്രാറ്റുകളുടെ ഇടപെടലുകൾ.ജനങ്ങളുമായുള്ള വ്യവഹാരങ്ങളിൽ വ്യവസ്ഥിതി അങ്ങേയറ്റം നിർദയവും നിർവികാരവും അതിക്രൂരവും മർദ്ദകവുമായി പരിണമിക്കപ്പെട്ടു.
പൗരർ അകപെടുന്ന ഗതികെട്ടതും ജനവിരുദ്ധവും നിർദയവും അനീതിനടമാടുന്നതുമായ വ്യവസ്ഥിതിക്കെതിരെ ഡിജിറ്റൽ കുറ്റപത്രം എന്ന നിലയിൽ പ്രശസ്ത ബ്രിട്ടീഷ് ചലചിത്രകാരൻ കെൻലോച്ച് ഒരുക്കിയ ഐ, ഡാനിയൽ ബ്ലെയ്ക് എന്ന സിനിമയിൽ ഇക്കാലത്തെ ദേശ,ഭാഷ,വംശാതീതമായ പൗരാനുഭവമുണ്ട്.എങ്ങനെ പൗരർ സ്വന്തം നാട്ടിൽ പുതിയ കാലത്ത് ഔട്ട്സൈഡറാക്കപെടുന്നു, എന്ന് ഓരോ മനുഷ്യനും കണ്ണാടിയിലെന്ന പോലെ കാണാൻ കഴിയുന്ന ഈ സിനിമയ്ക്കായിരുന്നു 2016 ൽ കാനിൽ പാം ഡിയർ ലഭിച്ചത്.വ്യവസ്ഥിതിയുമായി കലഹിക്കുന്ന സിനിമകളാണ് കെൻലോച്ചിൻറേത്.

ഡാനിയൽ ബ്ലെയ്ക് ഓരോ പൗരന്റെയും പ്രതിനിധാനമാണ്.ഓരോ പൗരനിലുമുണ്ട് കൂടിയും കുറഞ്ഞും ഡാനിയൽ ബ്ലെയ്ക് എന്ന യാഥാർത്ഥ്യം.കേവലം ഒരു സിനിമാകഥാപാത്രത്തിനപ്പുറം ഡാനിയൽ ബ്ലെയ്ക് സാമൂഹിക യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ പരാവർത്തനം ചെയ്യപ്പെടുന്നു.
നാം നമ്മുടെ ജീവിതത്തിന്റെ കണ്ണാടിയിൽ കാണുന്ന പ്രതിരൂപമാണ് ഡാനിയൽ ബ്ലെയ്ക്.

നിശ്ചിതപ്രായം കഴിഞ്ഞാലോ എന്തെങ്കിലും രോഗം പിടിപെട്ടാലോ അതുവരെ ജീവിക്കാൻ ചെയ്തിരുന്ന ജോലി തുടരാൻ സാധിക്കണമെന്നില്ല.59 കാരനായ ഡാനിയൽ ഹൃദ്രോഗിയാണ്.ഉപജീവനമാർഗമായി ചെയ്തുവന്നിരുന്ന മരപ്പണി ഇനിമുതൽ ചെയ്യരുതെന്ന ഡോക്ടറുടെ വിദഗ്ധോപദേശത്തിൻറെ പാശ്ചാത്തലത്തിൽ, ഒറ്റയ്ക്ക് ജീവിച്ചുവരുന്ന ഡാനിയൽ തുടർന്നു ജീവിക്കുന്നതിന് തനിക്കർഹതപെട്ട എംപ്ലോയ്മെന്റ് ആന്റ് സപ്പോർട്ട് അലവൻസ് നേടിയെടുക്കാൻ ബന്ധപ്പെട്ട സർക്കാർ ഓഫീസുകളെ സമീപിക്കുന്നു.റിട്ടയർമെൻറിന് പ്രായമായിട്ടില്ല എന്നതിനാൽ തൊഴിലന്വേഷകൻറെ അലവൻസിന് അപേക്ഷിക്കൂ എന്നാണ് ഡാനിയലിന് അധികാരസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്ന് കേൾക്കേണ്ടി വന്നത്.ഡാനിയലിൻറെ ആരോഗ്യ സ്ഥിതിയെ കുറിച്ചുള്ള ഡോക്ടറുടെ വിദഗ്ധാഭിപ്രായം പരിഗണിക്കാതെ വളരെ നിർദയവും ക്രൂരവുമായി ബ്യൂറോക്രസി പെരുമാറുന്നു.ഇതുവരെ നിലനിന്നിരുന്ന പൗരാഭിമുഖ്യമുള്ള വ്യവസ്ഥിതിയല്ല ഇപ്പോൾ നിലനിൽക്കുന്നത് എന്ന് അനുഭവത്തിൽ നിന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നു.അർഹമായ ആനുകൂല്യം എങ്ങനെ കൊടുക്കാതിരിക്കാം എന്ന ഒഴികഴിവ് തേടുകയാണ് അധികാരം.

പലവിധത്തിലുള്ള റിയലിസത്തെ കണ്ടു ശീലിച്ച ജീവിതം ഡിജിറ്റൽ റിയലിസം എന്ന പുതിയ കാലത്തെ യാഥാർത്ഥ്യത്തെ സിനിമയിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നു.അപ്പോൾ നാം ജീവിക്കുന്ന കാലവും ജീവിതവും മുന്നിൽ വരുന്നു.ഡാനിയലിൻറെ ജീവിതം ലോകത്തെ മുഴുവൻ രാജ്യങ്ങളിലെയും പൗരന്മാരുടെ ആത്മകഥയാവുന്നു.സ്വന്തം രാജ്യത്ത് അഭയാർത്ഥികളായി മാറുന്ന,ബന്ദികളായി മാറുന്ന സ്വന്തം അധ്വാനത്തിന്റെ ഫലം കറുപ്പാണോ വെളുപ്പാണോ എന്ന് തെളിയിക്കുന്നതിന് ക്യുവിൽ അനിശ്ചിതമായി നിൽക്കാൻ വിധിക്കപ്പെടുന്ന പൗരജീവിതം സിനിമ കാണുന്നവരുടേതുമാണല്ലോ.ആ ജീവിതത്തിന്റെ ഇംഗ്ലീഷ് പതിപ്പാണ് ഡാനിയൽ ബ്ലെയ്ക്.സിനിമ കാണുന്ന ഓരോ പ്രേക്ഷകനും അനുഭവപ്പെടുന്നു ഞാൻ തന്നെയാണ് ഡാനിയൽ ബ്ലെയ്ക് എന്ന്.I, Daniel Blake എന്ന ടൈറ്റിൽ അങ്ങനെ വളരെ സംഗതമായി.ഡാനിയൻ ബ്ലെയ്ക് എന്ന പേര് ഓരോ സിനിമാപ്രേക്ഷകൻറെയും പര്യായമാവുന്നു.മറ്റൊരാളാകേണ്ട പ്രശ്നം പോലും വരുന്നില്ല.സ്വന്തം ജീവിതം തന്നെയാണ് സ്ക്രീനിൽ കാണുന്നത്.സ്വന്തം നാട്ടിലെ പൗരന്മാരോട് രണ്ടാം കിട പൗരന്മാരോടെന്ന പോലെ, അഭയാർത്ഥികളോടെന്ന പോലെ അങ്ങേയറ്റം പുച്ഛത്തോടെയാണ് പെരുമാറുന്നത്.രാഷ്ടത്തിനുവേണ്ടി ത്യാഗികളാവൂ എന്ന പുതിയ ആഹ്വാനം ഭരണകൂടങ്ങൾ പരിശീലിച്ചു തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.ത്യാഗം, സഹനം എന്നിവ പൗരന്മാരുടെ മാത്രം ഉത്തരവാദിത്തമാവുന്നു.

ഡിജിറ്റൽ ജനാധിപത്യത്തിൽ സാങ്കേതികമായി നവീകരിക്കപെടാൻ സാധിക്കാത്ത പൗരർ കോമാളികളാണ്.ഈ രീതിയിൽ ഗതികെട്ടുപോവുന്ന ജീവിതമാണ് ഡാനിയലിൻറേത്.അക്ഷരാഭ്യാസമല്ല പുതിയ കാലത്തെ സാക്ഷരതയുടെ മാനദണ്ഡമെന്നും പുതിയ കാലത്തെ സാക്ഷരതയെന്നാൽ കംപ്യൂട്ടർ സാക്ഷരതയാണെന്നും ഡാനിയലിനു ബോധ്യപ്പെട്ടു.ആനുകൂല്യങ്ങൾ ലഭിക്കാൻ സമർപ്പിച്ച കയ്യെഴുത്തപേക്ഷ അധികൃതർ തള്ളി.ഓൺലൈനിൽ അപേക്ഷ സമർപ്പിക്കണം എന്നായിരുന്നു ആവശ്യം.അതിന് ഡിജിറ്റൽ സാക്ഷരത കൈവരിക്കണം എന്ന് ഉദ്യോഗസ്ഥർ ആവശ്യപ്പെട്ടു.രാഷ്ട്രത്തിനൊപ്പം നിൽക്കുന്ന പൗരനാവണമെങ്കിൽ ആ സാക്ഷരത കൂടിയേതീരൂ എന്നായി സ്ഥിതി.ഇതുവരെ ഡാനിയൽ സിറ്റിസണായിരുന്നു.ആ കേവല സിറ്റിസണെ രാജ്യത്തിന് ഇനിമുതൽ ആവശ്യമില്ല.സിറ്റിസൺ സാങ്കേതികമായി തന്നെ റദ്ദായി.പൗരർ എന്നാൽ ഇനിമുതൽ നെറ്റിസണാണ്.സാങ്കേതികമായി സ്വയം അപ്ഡേറ്റ് ചെയ്യാനാവാത്ത പൗരന്മാരെ കൂടെ നിർത്തി മുന്നോട്ടു കൊണ്ടു പോകാൻ രാഷ്ട്രത്തിനു സാധിക്കില്ല.ഡിജിറ്റലാവൂ എന്ന് പൗരന്മാരോട് ഭരണകൂടങ്ങൾ ആവശ്യപ്പെടുന്നതിൻറെ സാംഗത്യം മറ്റൊന്നല്ല. we are digital എന്ന് ഉദ്യോഗസ്ഥർ പറയുമ്പോൾ I am pencil എന്ന ഡാനിയലിന്റെ പ്രതികരണമുണ്ട്.ഏറ്റവും താഴെ തട്ടിലുള്ള മനുഷ്യരോട് ടെക്നോളജിക്കൽ മോഡേണിറ്റി ന്യായമാക്കി അധികാരവ്യവസ്ഥ പുലർത്തുന്ന നിഷേധാത്മക നിലപാടിനെ തന്നെയാണ് ഡാനിയൽ ഇവിടെ അപഹസിക്കുന്നത്.ആ
പ്രതികരണത്തിന് പിടിച്ചു നിൽക്കാനാവുന്നില്ല.ഡാനിയൽ ജീവിക്കുന്ന ചെറിയ ജീവിതം യാഥാർത്ഥ്യമാണെങ്കിൽ കൂടി മുന്നോട്ടു പോവുന്നതിനു നെറ്റിസണായേ പറ്റൂ എന്നതാണ് അവസ്ഥ.പെൻസിലും പേനയും പേപ്പറും ഉപയോഗിച്ചുള്ള അപേക്ഷ പോര, ഡിജിറ്റൽ അപേക്ഷയാണ് വേണ്ടത് ആനുകൂല്യങ്ങൾക്ക് അപേക്ഷിക്കാൻ എന്നു പറഞ്ഞു ഓഫീസിൽ നിന്നിറക്കിവിടുന്ന ഡാനിയൽ പിന്നീട് ആ യാഥാർത്ഥ്യവുമായി പൊരുത്തപെടുമ്പോൾ മൗസ് ഉയർത്തിപിടിച്ചു സ്റ്റെതസ്കോപ്പ് എന്ന പോലെ ദേഹം പരിശോധിക്കുന്ന സർക്കാസമുണ്ട് ഒരു സീനിൽ.അപ്പോൾ ആ മുഖത്ത് കാണുന്ന പരിഹാസത്തിലുണ്ട്, പ്രതിഷേധത്തിലുണ്ട് സിനിമയുടെ പൊളിറ്റിക്സ്.പൗരന്മാരുടെ ന്യായമായും ലഭിക്കേണ്ട ആനുകൂല്യങ്ങൾ സമയബന്ധിതമായി നൽകാതെ വച്ചുതാമസിപ്പിക്കുന്ന ഭരണകൂടത്തിന്റെയും ബ്യൂറോക്രസിയുടെയും ഇംഗിതങ്ങളെ തന്നെയാണ് ഈ സീനിൽ ആക്രമിക്കുന്നത്.ഗ്രേറ്റ് ഡിക്ടേറ്ററിൽ ഭൂഗോളം കയ്യിലേന്തി നൃത്തമാടി ഹിറ്റലറെ അപഹസിക്കുന്ന രംഗമുണ്ടല്ലോ.അന്ന് ഭൂഗോളം വേണ്ടിയിരുന്നുവെങ്കിൽ ഭരണകൂടങ്ങൾ സ്വന്തം പൗരന്മാരെ വേട്ടയാടുന്ന പുതിയ കാലത്ത് മൗസ് മതി.ഇന്ന് മൗസിലാണ്,കഴ്സറിലാണ് ലോകം.

അലിവില്ലാത്ത ഭരണകൂട നടപടികളുടെ താല്പര്യങ്ങളുടെ ഇരകളാവുന്ന ഡാനിയൽ ബ്ലെയ്കുമാരുടെ വംശമാണ് ലോകത്തിന്നു കൂടുതൽ.അധികാരസ്ഥാനങ്ങളില്ലാത്തവർ മുഴുവൻ ഡാനിയൽ ബ്ലെയ്കുമാരാണ്.ഞാൻ ഡാനിയൽ ബ്ലെയ്കാണ് എന്ന് പറയുന്നത് അങ്ങനെ കാലത്തിന്റെ നിർവചനം കൂടിയാണ്.നിങ്ങളിലാരാണ് സ്പാർടക്സ് എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ ഞങ്ങളെല്ലാവരും സ്പാർടക്സാണ് എന്ന് അടിമകൾ പറഞ്ഞത് നേതാവിനെ രക്ഷിക്കാനുള്ള പ്രതിരോധത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നുവെങ്കിൽ ഗതികെട്ട പൗരാവസ്ഥയെ സ്വയം നിർവചിക്കുന്നതിൻറെ ഭാഗമായിട്ടാണിന്ന് ഞാൻ ഡാനിയൽ ബ്ലെയ്കാണ് എന്ന് സ്വയം ടാഗ് ചെയ്യേണ്ടിവരുന്നത്.ഡാനിയൽ ബ്ലെയ്കിൻറെ ദുരനുഭവം കേവലം ബ്യൂറോക്രസിയുടെ അലംഭാവം മൂലമുള്ള ദുരനുഭവം എന്ന് ചുരുക്കിയാൽ പുതിയ കാലത്തെ ഭരണകൂടങ്ങളിൽ നിന്ന് പൗരന്മാർ നേരിടുന്ന ദുരനുഭവങ്ങൾ തന്നെയാണ് കാണാതെ പോവുക.

നമ്മുടെ ഭരണകൂടങ്ങളുടെ മുൻഗണനകൾ മാറി.രാഷ്ട്രം സ്വത്വം നഷ്ടപ്പെട്ടു കേവലം ഭരണകൂടമായി.ജനങ്ങളുടെ അവകാശങ്ങൾ ഒന്നൊന്നായി നിഷേധിക്കുന്നു.എന്തിനും ഏതിനും മനുഷ്യരെ ക്യുവിൽ നിർത്തുന്നു.സ്വന്തം പൗരന്മാരെ അഭയാർത്ഥികളായി തന്നെ കാണുന്നു.ഭരണകൂടങ്ങൾ കൂടുതൽ സായുധമാവുകയും ആഭ്യന്തര സുരക്ഷ എന്ന ഓമനപ്പേരിൽ ജനങ്ങളുടെ ഭാഗത്ത് നിന്നുണ്ടാവുന്ന പ്രതിരോധങ്ങളെ തകർക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.വ്യക്തികളുടെ അവകാശങ്ങളുടെമേൽ ഭരണകൂടങ്ങളുടെ താല്പര്യങ്ങളുടെ ആധിപത്യം സ്ഥാപിക്കുന്നു.രാഷ്ട്രങ്ങളാണ് ഭരണകൂടങ്ങളെ സ്ഥാപിച്ചത്.ഈ യഥാർത്ഥ പാഠത്തിനു പകരം മറ്റൊരു പാഠം ഉണ്ടാക്കുന്നു.ഭരണകൂടങ്ങളാണ് രാഷ്ട്രങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചത് എന്നാണ് പുതിയ പാഠം.അത് നുണയാണ്.പക്ഷെ സത്യമായി വിശ്വസിപ്പിക്കുന്നു.മൂല്യങ്ങളുടെ അക്ഷയഖനികളായി ഭരണകൂടങ്ങളെയും ഭരണാധികാരികളെയും അവതരിപ്പിക്കുന്നു.ജനാധിപത്യവും സമത്വവും വലിയ നുണകളാണെന്നു വിശ്വസിപ്പിക്കുന്നു.സർവാധിപത്യത്തിൻറെ ഭീതിദമായ രൂപാന്തരമാണ് ഭരണകൂടങ്ങൾക്ക് സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.ന്യായമായും സമയബന്ധിതമായി ലഭിക്കേണ്ടുന്ന ആനുകൂല്യങ്ങൾ നൽകാതെ വച്ചുതാമസിപ്പിക്കുന്ന അധികാരികളുടെ മുന്നിൽ വികാരക്ഷോഭം പ്രകടിപ്പിക്കാതെ പരുങ്ങുന്ന ഡാനിയൽ ബ്ലെയ്ക് എല്ലാം സഹിക്കാനും ത്യജിക്കാനും വിധിക്കപ്പെടുന്ന അധികാരലോകത്തിനു പുറത്തുള്ള പൗരവംശത്തിൻറെ പ്രതിനിധാനം തന്നെ.ഒന്ന് പൊട്ടിത്തെറിക്കാൻ പോലുമാവാതെ ഒടുവിൽ ഒടുങ്ങി.രാഷ്ട്രത്തിനുവേണ്ടി ത്യജിക്കൂ,സഹിക്കൂ എന്ന ആഹ്വാനത്തിനു മുന്നിൽ സ്വന്തം മരണത്തിലൂടെ ഡാനിയൽ കയ്യൊപ്പായി.ഞാൻ ഈ രാജ്യത്തെ പൗരനാണ്,നായയല്ല എന്നു ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ബലിയായി.ഡിജിറ്റൽജനാധിപത്യത്തിൻറെ രക്തസാക്ഷിയാണ് ഡാനിയൽ ബ്ലെയ്ക്.സ്വന്തം രാജ്യത്ത് നിസ്സഹായരായി നിരാശ്രരായി അഭയാർത്ഥികളായി പോയ പൗരന്മാരുടെ കൂടി രക്തസാക്ഷിത്വമുണ്ടിവിടെ…

littnow.com

littnowmagazine@gmail.com

സിനിമ

വിടുതലിനായുള്ള ആടിപ്പാടലുകള്‍

Published

on

കാണികളിലൊരാള്‍-15

എം.ആർ.രേണു കുമാർ

ദക്ഷിണാഫ്രിക്കന്‍ അപ്പാര്‍ത്തീഡ് ഭരണകൂടത്തിന്റെ വര്‍ണവിവേചനത്തിനെതിരെ സൊവിറ്റോ നഗരത്തിലെ കറുത്തവര്‍ഗ്ഗ വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ നയിച്ച പ്രക്ഷോഭത്തെ മുന്‍നിര്‍ത്തി ഡാരെല്‍ ജയിംസ് റൂഡ്ത്സ് സംവിധാനം സിനിമയാണ് സറഫീന. 1976 ല്‍ നടന്ന സൊവിറ്റോ പ്രക്ഷോഭത്തെ ആസ്പദമാക്കി സംഗീതജ്ഞനും നടനുമായ എംബോന്‍ഗെനി എന്‍ഗിമ 1985 ല്‍ എഴുതി സംവിധാനം ചെയ്ത സംഗീതനാടകം അതേപേരില്‍തന്നെ 1992 ല്‍ ഡാരെല്‍ സിനിമയാക്കുകയായിരുന്നു.

നാടകത്തിലും സിനിമയിലും മുഖ്യവേഷത്തില്‍ അഭിനയിച്ചത് ലെലെറ്റി ഖുമോലോ എന്ന നടിയായിരുന്നു. ആദ്യം അരങ്ങിലും പിന്നെ വെള്ളിത്തിരയിലും സറഫീനയായി പകര്‍ന്നാടിയ ലെലെറ്റി സൊവിറ്റോ ഉയിര്‍പ്പിന്റെ ദക്ഷിണാഫ്രിക്കന്‍ അലകളെ ലോകമെമ്പാടുമുള്ള സിനിമാപ്രേമികളില്‍ എത്തിച്ചു.
വിദ്യാര്‍ത്ഥികളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യബോധത്തെ ആളിക്കത്തിച്ച ചരിത്രാധ്യാപിക മേരി മസോംബുകയുടെ വേഷത്തില്‍ വിഖ്യാത നടിയായ വൂപ്പി ഗോള്‍ഡുബെര്‍ഗ് കൂടി സിനിമയില്‍ ചേര്‍ന്നപ്പോള്‍ സറഫീന ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയില്‍ മാത്രമല്ല ഹോളിവുഡിലും വന്‍ ഹിറ്റായി. മ്യൂസിക്കല്‍ ഡ്രാമ ഫിലിം വിഭാഗത്തില്‍ പെടുന്ന ഈ സിനിമ കാന്‍ ഉള്‍പ്പെടെയുള്ള നിരവധി ഫെസ്റ്റിവലുകളിലേക്കും തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു.

സറഫീന യുടെ വിഷ്വല്‍ ട്രീറ്റ്മെന്റ് ദക്ഷിണാഫ്രിക്കന്‍ ജനതയെ മാത്രമല്ല ലോകമെമ്പാടുമുള്ള കറുത്തവര്‍ഗ്ഗക്കാരെയും സ്വാതന്ത്ര്യവാദികളെയും സിനിമാപ്രേമികളെയും ഇളക്കിമറിച്ചു. തന്റെ ഇരുപത്തിരണ്ടാമത്തെ വയസില്‍ കൗമാരക്കാരിയായ സ്കൂള്‍വിദ്യാര്‍ത്ഥിയായി അഭിനയിച്ച ലെലെറ്റിയുടെ ചടുലവും ചുറുചുറുക്കുള്ള അഭിനയമികവും ദൃശ്യസാന്നിധ്യവുമായിരുന്നു മറ്റേതു ഘടകത്തേക്കാളും സറഫീനയെ കാണികളുടെ പ്രിയസിനിമയാക്കിയത്. മണ്ടേലയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യസമര പോരാട്ടങ്ങളെ നേഞ്ചിലേറ്റിയ കറുത്തവര്‍ഗ്ഗ വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ വിപ്ലവകാരിയായ മേരി മസോംബുകയുടെ നേതൃത്വത്തില്‍ ആപല്‍ക്കരമായി പാട്ടുപാടിയും നൃത്തംചെയ്തും ‘സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ശബ്ദം’ കേള്‍പ്പിച്ച സിനിമയായിരുന്നു സറഫീന.

ഏതുകലയും ഒരു കലമാത്രമായല്ല ആസ്വാദനത്തിന് പാത്രമാകുന്നത്; വിശേഷിച്ചും സിനിമയെന്ന കല. അതില്‍ എല്ലാ കലകളും കലര്‍ന്നുവരുന്നു. ചില കലകള്‍ സിനിമയില്‍ പ്രകടമായി പ്രതിഫലിക്കുമ്പോള്‍ മറ്റുചിലവ സൂക്ഷ്മമായാവും ഇടകലരുന്നത്. സറഫീന ചോരയുണങ്ങാത്ത ഒരു ചരിത്രത്തെയാണ് സിനിമയാക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത്. ചടുലമായ ചുവടുകളും തനിമതുള്ളുന്ന സംഗീതവും കൊണ്ടാണത് അതിന്റെ ഊടും പാവും നെയ്യുന്നത്. ചരിത്രവും സിനിമയുടെ ഇതിവൃത്തവും രണ്ടല്ലാത്തതിനാല്‍ അല്‍പ്പം ചരിത്രമാവാം.

1976 ലെ അടിയന്തരാവസ്ഥയെ തുടര്‍ന്ന് കറുത്തവര്‍ഗ്ഗക്കാരായ വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ പഠിക്കുന്ന സ്കൂളുകളിലെ പഠനമാധ്യമം ആഫ്രിക്കാന്‍സ് ഭാഷയാക്കിയ അപ്പാര്‍ത്തീഡ് ഭരണകൂടത്തിനെതിരെ വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ സമരമാരംഭിച്ചു. വെള്ളക്കാരായ വിദ്യാര്‍ത്ഥികളെ പരിഗണിക്കുന്നതുപോലെയും പഠിപ്പിക്കുന്നതുപോലെയും തങ്ങളേയും പരിഗണിക്കുകയും പഠിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യണമെന്നായിരുന്നു കറുത്തവര്‍ഗ്ഗ വിദ്യാര്‍ത്ഥികളുടെ വാദം. ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് 1976 ജൂണ്‍ 16 ന് വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ സംഘടിപ്പിടിപ്പിച്ച വന്‍പ്രതിഷേധറാലി ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിലെ കറുത്തവര്‍ഗ്ഗക്കാരുടെ പൗരാവകാശ സമരചരിത്രത്തില്‍ വഴിത്തിരിവായി മാറി. പതിനായിരക്കണക്കിന് ഹൈസ്കൂള്‍ വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ സ്കൂളുകള്‍ ഉപേക്ഷിച്ച് തെരുവിലിറങ്ങി. ദക്ഷിണാഫ്രിക്കന്‍ സ്വാതന്ത്ര്യസമരത്തിന്റെ നെടുനായകത്വം വഹിച്ചിരുന്ന ‘മാഡീബ’ ആയിരുന്നു വിദ്യാര്‍ത്ഥി പ്രക്ഷോഭത്തിന്റെ ആത്മാവും കരുത്തും. പക്ഷേ കറുത്തവര്‍ഗ്ഗത്തില്‍പ്പെട്ട പോലീസുകാരെ കൂടുതലായും മുന്‍നിര്‍ത്തി പ്രക്ഷോഭത്തെ അടിച്ചമര്‍ത്താനാണ് ഭരണകൂടം ശ്രമിച്ചത്.

സമരത്തെ അനുകൂലിച്ച അധ്യാപകരും വിദ്യാര്‍ത്ഥികളും രാജ്യദ്രാഹക്കുറ്റം ചുമത്തി അറസ്റ്റുചെയ്യപ്പെട്ടു. സ്കൂളുകളില്‍ സംഘംചേര്‍ന്ന വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ക്ക് നേര പോലീസ് സ്കൂളില്‍ക്കയറി വെടിയുതിര്‍ത്തു. വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ ചെറുത്തുനിന്നെങ്കിലും സംഘര്‍ഷത്തിനിടയില്‍ നിരവധിപ്പേര്‍ വെടിയേറ്റുവീണു. കറുത്ത വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍പ്പെട്ട ഒരു പോലീസുകാരനെ വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ തീവെച്ചുകൊന്നു. സംഘര്‍ഷങ്ങളും അറസ്റ്റും മര്‍ദ്ദനപരമ്പരകളും വെടിവെപ്പും തുടര്‍ക്കഥകളായി.

പതിമൂന്ന് വര്‍ഷക്കാലം നീണ്ടുനിന്ന വിദ്യാര്‍ത്ഥി പ്രക്ഷോഭത്തിന്റെ ഭാഗമായി പതിനായിരത്തോളം പേര്‍ ജയിലിലടയ്ക്കപ്പെട്ടു. ആയിരക്കണക്കിന് വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ക്ക് സാരമായ പരിക്കേറ്റു. 176 വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ അപ്പാര്‍ത്തീഡ് ഭരണകൂടത്തിന്റെ നിഷ്ഠൂര വേട്ടയില്‍ കൊല്ലപ്പെട്ടു. യഥാര്‍ത്ഥ മരണനിരക്ക് എഴുനൂറോളം വരുമെന്ന് അനൗദ്യോഗിക കണക്കുകള്‍ പറയുന്നു. പ്രക്ഷോഭവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ രൂപീകരിച്ച ആക്ഷന്‍ കൗണ്‍സില്‍ പിന്നീട് സൊവിറ്റോ സ്റ്റുഡന്റ്സ് റെപ്രസെന്റേറ്റീവ് കൗണ്‍സിലായി മാറി. സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തരം സൊവിറ്റോ ഉയിര്‍പ്പിന്റെ സ്മരണാര്‍ത്ഥം ദക്ഷിണാഫ്രിക്കന്‍ ജനാധിപത്യ ഭരണകൂടം ജൂണ്‍ 16 പൊതുഅവധിയായി പ്രഖ്യാപിച്ചു.

1992 ല്‍ റിലീസ് ചെയ്തപ്പോള്‍ ഒഴിവാക്കിയിരുന്ന Thank you Mama… എന്ന പാട്ടുകൂടി ചേര്‍ത്ത് പ്രക്ഷോഭത്തിന്റെ മുപ്പതാം വാര്‍ഷികദിനമായ 2006 ജൂണ്‍ 16 സറഫീന ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയില്‍ വീണ്ടും റീലീസ് ചെയ്തു. എംബോന്‍ഗനിയുടെ നാടകം പോലെ ഡാരെലിന്റെ സിനിമ സോവിറ്റോ ഉയിര്‍പ്പിനെ സമഗ്രമായി പ്രതിഫലിപ്പിച്ചില്ലെന്നും അതിനോട് പൂര്‍ണ്ണമായും നീതിപുലര്‍ത്തിയില്ലെന്നും വിമര്‍ശമുണ്ടായെങ്കിലും സൂചിതപ്രശ്നം ലോകശ്രദ്ധയില്‍ അടയാളപ്പടുവാന്‍ സിനിമയാണ് കരണമായതെന്ന് നിസംശയം പറയാം.

littnow.com

littnowmagazine@gmail.com

Continue Reading

സിനിമ

“ശ്രാവണ ചന്ദ്രിക പൂ ചൂടിച്ചു
ഭൂമി കന്യക പുഞ്ചിരിച്ചു”

Published

on

പാട്ടുപെട്ടി 12

ബി മധുസൂദനൻ നായർ

ഭൂമിയേയും മനുഷ്യനേയും സ്നേഹിച്ചു മതിവരാതെ മൺമറഞ്ഞ കവിയാണ് വയലാർ രാമവർമ്മ. ഭൂമിയുടെ മനോഹാരിതയും അതിന്റെ വിശുദ്ധിയും പലഗാനങ്ങളിലൂടെ അദ്ദേഹം നമ്മളെ ബോധ്യപ്പെടുത്തി.”തുലാഭാരം “എന്ന ചിത്രത്തിലെ “പ്രഭാത ഗോപുര വാതിൽ തുറന്നു “എന്ന ഗാനത്തിലൂടെ ഭൂമിയുടെ ഉത്ഭവവും പരിണാമവും ലളിതമായി വരച്ചിട്ടു.”പേൾവ്യൂ “എന്ന ചിത്രത്തിൽ ചന്ദ്രനെപ്പറ്റിയുള്ള വിവരണം തന്നു “ഒരു പെണ്ണിന്റെ കഥ “എന്ന സിനിമയിലൂടെ ഭൂമിയിലെആദ്യത്തെ അനുരാഗ കവിത ഏതായിരുന്നെന്നു നമ്മെ അറിയിക്കുകയാണ് ഗന്ധർവ്വകവി. മലയാള സിനിമയിൽ ഇങ്ങനെയൊരു ഗാനരചയിതാവ് മറ്റാരുംതന്നെയില്ല.
അനുരാഗവും പ്രണയവും കലാകാരന്മാരുടെ മനസ്സുണർത്തുന്ന ദിവ്യാനുഭൂതികളാണ്.മനുഷ്യൻ അധിവസിക്കുന്ന ഭൂമിയുടെ പ്രണയം നമ്മളെ ആദ്യമായി അനുഭവിപ്പിക്കുകയാണ് ഈ ഗാനത്തിലൂടെ. ഇത്തരമൊരു കവിത സിനിമാഗാനങ്ങളിൽ അപൂർവ്വമാണ്.
1971-ൽ. കെ. എസ്സ്. സേതുമാധവൻ സ്വന്തമായി”ചിത്രാഞ്ജലി “എന്ന നിർമ്മാണ കമ്പനി തുടങ്ങി. അവരുടെ ആദ്യ ചലച്ചിത്രമായിരുന്നു “ഒരു പെണ്ണിന്റെ കഥ “. സത്യനും ഷീലയും മത്സരിച്ചഭിനയിച്ച ഈ ചിത്രം സൂപ്പർ ഹിറ്റായിരുന്നു.വയലാർ -ദേവരാജൻ കൂട്ടായ്മയിലൂടെ പിറന്ന അനശ്വര ഗാനങ്ങളും ഈ സിനിമയുടെ മറ്റൊരു പ്രത്യേകതയാണ്. പി.സുശീലയും ഷീലയും വ്യക്തിമുദ്ര പതിപ്പിച്ച “പൂന്തേനരുവി “എന്ന ഗാനം ഈ ചിത്രത്തിലേതാണ്.
ചിത്രത്തിലെ നായിക സാവിത്രി എന്ന 17കാരിയുടെ പ്രണയം ഭൂമിയും ചന്ദ്രനും തമ്മിലുള്ള പ്രണയത്തിലൂടെ ബിംബകല്പന നടത്തുകയാണ് വയലാർ.
ശ്രാവണ മാസത്തിലെ പൂർണ്ണമായും തിളങ്ങിനിൽക്കുന്ന ചന്ദ്രൻ കന്യകയായ ഭൂമിയെ നിലാവുകൊണ്ടുപൂചൂടിച്ചു.ഭൂമികന്യക പുഞ്ചിരിയോടെഅതുസ്വീകരിച്ചു.ലജ്ജാവിവശയായ ഭൂമികന്യകയുടെ ചൊടികളിൽ അപ്പോൾ ഒരു കവിത വിരിഞ്ഞു. അതാണ്‌ ഭൂമിയിലെ ആദ്യത്തെ അനുരാഗ കവിത.ആ കവിത നീലാകാശമാകുന്ന താമര ഇലയിൽ നക്ഷത്രങ്ങൾ കൊണ്ടുള്ള ലിപിയിൽ പവിഴ നിറത്തിലുള്ള കൈനഖം കൊണ്ട്പ്രകൃതി പകർത്തിവച്ചു.ആ കവിത നായികയായ സാവിത്രി വായിക്കുന്നു
“വന്നു കണ്ടു കീഴടക്കി
എന്നെ കേളീ പുഷ്പമാക്കി “
പ്രേമത്തിന്റെ ഉദാത്തമായ ഭാവങ്ങളാണ് ലളിതമായ ഈ വരികളിലൂടെ വയലാർ വരച്ചിടുന്നത്.മനസ്സുകളെ കീഴടക്കുന്ന പ്രേമമെന്ന മാസ്മരികത ഇത്രയും മനോഹരമായി വർണ്ണിക്കാൻ വയലാറിനല്ലേകഴിയൂ.
സാവിത്രി തന്റെ വീട്ടിൽ അതിഥിയായി വന്നുതാമസിക്കുന്ന ചെറുപ്പക്കാരനിൽ ആകൃഷ്ടയായി അവന്റെ പ്രേമഭാജനമാകുന്നത് ഈ ഗാനരംഗത്തിലൂടെയാണ് കെ.എസ്സ്.സേതുമാധവൻ ആവിഷ്കരിച്ചിരി ക്കുന്നത്.ദേവരാജൻ മാസ്റ്ററുടെ അഭൗമികമായ സംഗീതം ഈ ഗാനത്തെ നമ്മുടെ മനസ്സിൽ അനശ്വരമാക്കി നിലനിർത്തുന്നു.
പ്രേമത്തിന്റെ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കുള്ള വീഥിക്കരുകിൽ വച്ച് സ്വപ്നങ്ങൾക്കിടയിൽ കമനീയനായ കാമുകൻ അവളുടെ മനസ്സിൽ ആ കവിത കുറിച്ചുവച്ചു
“വന്നു കണ്ടു കീഴടക്കി
എന്നെ കേളീ പുഷ്പമാക്കി “
അങ്ങനെ അവൾ അവനെ സ്നേഹിച്ചു.
വയലാർ-ദേവരാജൻ കൂട്ടുകെട്ടിൽ പിറന്ന ഈ അനശ്വര ഗാനം പി.സുശീലയുടെ ചുണ്ടുകളിലൂടെ ഒഴുകിയെത്തിയപ്പോൾ മെല്ലിഇറാനി എന്ന ഛായാഗ്രാഹകനായിരുന്നു കെ.പി.ഉമ്മർ എന്ന ഉജ്ജ്വലനടനിലൂടെയും ഷീല എന്ന അതുല്യ അഭിനേത്രിയുടെശൃംഗാരഭാവങ്ങളിലൂടെയും ചിത്രീകരിച്ചു മലയാളസിനിമയ്ക്ക് നൽകിയത്.മലയാളികൾ നെഞ്ചിലേറ്റി സ്വന്തമാക്കിയ ഈ അനശ്വര ഗാനത്തിന് 51വയസ്സ് കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

singer Athira vijayan

ലിറ്റ് നൗ ലേക്ക് രചനകൾ അയക്കുമ്പോൾ ഫോട്ടോയും വാട്സാപ് നമ്പറും ചേർക്കുക.

littnowmagazine@gmail.com

Continue Reading

സിനിമ

മൈക്ക് ഉച്ചത്തിലാണ്

Published

on

സാജോ പനയംകോട്

ഒരു സിനിമയെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു തുടങ്ങുമ്പോൾ സാധാരണയായി പ്രേക്ഷകരുടെ ചോദ്യം, കൊടുക്കുന്ന കാശും സമയവും മുതലാകുമോ എന്നാണല്ലോ. തീർച്ചയായും എന്ന് മറുപടി.

നായകൻ്റെയും നായികയുടേയും ജീവിത പരിസരവും സംഘർഷവും ഒക്കെയായി ഇവരിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുകയാണ് മൈക്ക് എന്ന സിനിമ . ഈ രണ്ട് പേർ അനശ്വര രാജനും രഞ്ജീത്ത് സജീവുമാണ്. സാധാരയായി ഒരു പുതുമുഖ നായകനെ അവതരിപ്പിക്കുമ്പോൾ ഭാരം കുറഞ്ഞ കഥാപാത്രത്തെ നല്കുകയും അയാൾക്ക്‌ സപ്പോർട്ടായി ശക്തരായ ഉപകഥാപാത്രങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുകയും അതിന് പ്രമുഖ നടീനടന്മാരെ ഉൾപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യാറുണ്ട്. ഇവിടെ അതാന്നുമില്ല. നവാഗതസംവിധായകൻ വിഷ്ണു ശിവ പ്രസാദിന് ഒരു സല്യൂട്ട്.സംവിധായൻ്റ ധൈര്യത്തിന് കൃത്യമായ ഉത്തരമായി പരിചയസമ്പന്നയായ അനശ്വര രാജനൊപ്പം, ഗംഭീര പ്രകടനത്തിലൂടെ നമ്മളിലേയ്ക്ക് എത്തുന്നുണ്ട് രഞ്ജിത്ത് സജീവ്.

മൈക്ക് , എന്തിനേയും ഉച്ചത്തിൽ കേൾപ്പിക്കാനുള്ള ഉപാധിയാണല്ലോ, ഇവിടെ മൈക്ക് എന്ന സിനിമയിലത് സാറാ എന്ന പെൺകുട്ടിയുടെ മനസ്സോ, തീരുമാനമോ ആയി മാറുന്നു. സ്വാതന്ത്ര്യമില്ലായ്മയുടെ ഇടനാഴിയിലേയ്ക്ക് ഒറ്റയ്ക്ക് തള്ളിവിടപെടുന്ന സാറാ അവളുടെ ജീവിതത്തിൻ്റെ സ്വാതന്ത്ര പ്രഖ്യാപനം നടത്തുന്നത് ഒരാണായി ജീവിക്കണം എന്നതാണ്, അതവൾ സ്വന്തം ശരീരത്തിലും ലിംഗമാറ്റത്തിലൂടെ നടപ്പിലാക്കനുറപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞു.നിരന്തരം താനൊരു ആണാണ് എന്നവൾ സ്വയം പഠിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്. അതിനവൾ അവളെ മൈക്ക് എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്.
സൂപ്പർ ശരണ്യക്കു ശേഷം അനശ്വര രാജൻ്റെ വ്യത്യസ്തമായ കഥാപാത്രമാണ് സാറാ. സംഘർഷങ്ങളിലൂടെ കടന്നു പോകുമ്പോഴും അനായാസം ജീവിതത്തിൽ പെരുമാറ്റാൻ ശ്രമിക്കുന്ന സാറാ.
ഹോളിവുഡ് സൂപ്പർ താരം ജോൺ എബ്രഹാം മലയാളത്തിൽ നിർമ്മിച്ച മൈക്ക് അദ്ദേഹത്തിന് അഭിമാനിക്കാവുന്ന സിനിമ തന്നെയെന്ന് പറയട്ടെ.

പൂർണ്ണമായും റിയലസ്റ്റിക് എലമെൻറ് നിറഞ്ഞത് എന്നു പറയാനാകില. വ്യത്യസ്തരായ എന്നാലെവിടെയോ ഇഴപിരിച്ചു ചേർക്കാമെന്ന് വിചാരിക്കാവുന്ന രണ്ടു പേരുടെ ജീവിതത്തെ പിന്തുടരുന്നതാണ്
മെയിൻ ടൂൾ. ഇരുവരും ഒരു ദീർഘദൂര ബസ്സിൽ, ഒരു സീറ്റിൽ കണ്ടുമുട്ടുനയിടത്ത് നിന്നാണിത് തുടങ്ങുന്നത്.

സ്ത്രീപക്ഷ ,ദളിത് വിഷയങ്ങളടക്കം പ്രമേയപരതയിൽ പുതിയ വഴികളിലാണ് നമ്മുടെ സിനിമ. വിജയിക്കുന്ന പരീക്ഷണങ്ങൾ നമ്മൾ കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു…. ക്ലാസ്സിക്കൽ സിനിമയും കച്ചവട സിനിമയും പല തരത്തിലും ലയിക്കുന്ന ക്ലാസ് വിത്ത് മാസ് ഴോണറുകളും വൻ വിജയങ്ങളായി. ഇവിടെ , മലയാള സിനിമ ചർച്ച ചെയ്തിട്ടില്ലാത്ത ഒരു പുതിയ പ്രമേയമാണ് ഇത്തരത്തിൽ മൈക്ക് നമുക്ക് തരുന്നത് .സ്ക്രിപ്റ്റ് ചെയ്ത ആഷിക് അക്ബർ അലി പ്രത്യേക അഭിനന്ദനമർഹിക്കുന്നുണ്ട്.

പ്രേക്ഷകരെ ആവേശം കൊള്ളിക്കുന്ന ഹീറോയിസ്സത്തിൽ രഞ്ജിത്ത് സജീവ് എന്ന പുതുമുഖ നടൻ (,മറ്റേത് യുവനായകനടനും ഒപ്പം വയ്ക്കാവുന്ന ) പെർഫോമൻസ് കൊണ്ട് അമ്പരപ്പിക്കുന്നുണ്ട് എന്നത് ചെറിയ കാര്യമല്ല. നാടകീയത ഒട്ടും കടന്നുവരാതെ, സൂക്ഷമാഭിനയത്തിൻ്റെ കാര്യത്തിലും ഇയാൾ കഥാസന്ദർഭങ്ങളെ അതിജീവിക്കുന്നുണ്ട്.
ഒരു പുതുമുഖ നടനെ സംബന്ധിച്ച് അത് അഭിമാനകരമാണ്.
എൻ്റെ/ ഞങ്ങളുടെ അടുത്തുള്ളയാൾ, എന്നും കാണുന്ന / കണ്ട ഒരാൾ, പരിചിതനായ ഒരാൾ….. തുടങ്ങിയ ‘ആൾ’
എന്ന മട്ടിലേക്ക് ഇനിയുള്ള സിനിമകളിലൂടെ രഞ്ജിത്ത് സജീവിന് പ്രേക്ഷകർക്കടുത്തേയ്ക്കുള്ള ദൂരം കുറയ്ക്കുന്ന കഥാപാത്രങ്ങൾ ലഭിക്കട്ടെ എന്നാശംസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

രോഹിണി, അക്ഷയ് രാധാകൃഷ്ണൻ, വെട്ടുക്കിളിപ്രകാശ് തുടങ്ങിയ കാസ്റ്റിംഗ് മികച്ചതായി .ചെറുതെങ്കിലും ശക്തരായ കഥാപാത്രങ്ങളെ ഭദ്രതയോടെ അവർ നമുക്കു തന്നു.
വൈകാരികത നിറഞ്ഞ ചിത്രത്തിൻ്റെ കളർ പാറ്റേണും ഫ്രയിമുകളും ഉചിതമായ അളവുകളിൽ കൊരുത്തെടുത്ത ക്യാമറമാൻ രണദിവെ മറ്റൊരു പ്ലസ് ആണ്. ഒപ്പം എടുത്തു പറയേണ്ടതാണ് ഷിഹാം അബ്ദുൾ വഹാബിൻ്റെ സംഗീതം.

തുടക്കത്തിൽ പറഞ്ഞത് ആവർത്തിച്ചാൽ, ധൈര്യമായി തിയറ്ററിൽ പോയി കാണാവുന്ന, കൊടുക്കുന്ന കാശും സമയവും നഷ്ടമാകാത്തതാണ് മൈക്ക്.

Continue Reading

Trending