Connect with us

കവിത

അമ്മേടെ സാരി

Published

on

ജയശ്രീ ബിജുബാൽ

painting – saajo panayamkod

മന്ത്രകോടിയൊഴികെ
മറ്റൊരു സാരിയും അമ്മ
സൂക്ഷിച്ചു വച്ചില്ല…

ആരൊക്കെയോ വാങ്ങിക്കൊടുത്ത,
ഏതൊക്കെയോ സാരികളിൽ,
ചേർച്ചപോലും നോക്കാതെ
അമ്മയൊരുങ്ങി…

വാരിവലിച്ചുടുത്ത സാരികളിൽ
സമയമില്ലായ്മയ്‌ക്കൊപ്പം
വിരസതയും മുഴച്ചു നിന്നു….
പുറത്തുടുത്ത സാരികൾ
നിറം മങ്ങിപ്പഴകുമ്പോൾ
വീട്ടിലുടുക്കും…

ഉടുത്തുടുത്തും അലക്കിയലക്കിയും
നിറം മങ്ങിയ സാരികൾ
അമ്മയുടെ ഭാവം പോലെ…

അടുക്കളയിലെ മസാലക്കൂട്ടുകളുടെ
നിറവും മണവും കലർന്ന സാരികൾ
സാരിത്തുമ്പിലമ്മ കൈതുടയ്ക്കും,
മുഖം തുടയ്ക്കും, പാത്രം തുടയ്ക്കും..
മഴ നനഞ്ഞു വരുന്ന ഞങ്ങടെ തലയും തുടയ്ക്കും..
കരയുമ്പോൾ കണ്ണീരൊപ്പും…
അമ്മയുടെ ഏറ്റവുമടുത്ത കൂട്ടുകാരി
സാരീ തന്നെയാവും
എന്തെന്തു രഹസ്യങ്ങളാകും
അതിലമ്മ ഒളിപ്പിച്ചതും…
ഉടുത്തു കീറുമ്പോൾ
മുറിച്ചെടുക്കും….
തറ തുടയ്ക്കും, മേശ തുടയ്ക്കും
പാതകത്തിലെ കരി തുടയ്ക്കും
കൈക്കലത്തുണിയാക്കും
പൂച്ചക്കുട്ടിയ്ക്ക് കിടക്കയാക്കും …
അമ്മയെപ്പോലെ പലവക …
ഒടുവിൽ വേലിയുടെ മുകളിൽ
പിഴിഞ്ഞ് വിരിച്ച്
വെയിലും മഴയുമേറ്റ്
ദ്രവിച്ചു ദ്രവിച്ചങ്ങനെ
ആരുമോർക്കാതെ നശിക്കും…
ചിലപ്പോൾ തോന്നും
അമ്മ തന്നെയാണ് ആ സാരിയെന്ന്…

കവിത

മറവിയുടെ പഴംപാട്ട്

Published

on

ജിത്തു നായർ

ആർക്കൊക്കെയോ ആരൊക്കെയോ ഉണ്ട്
ആരൊക്കെയോ ഇല്ലാgതെ പോയവർ
അശരണരായലയുന്ന മരുഭൂവിൽ
മണലിൽ കാലടികൾ പോലും പതിയില്ല…

പിൻവാങ്ങാൻ കഴിയാതെ
അടരുവാൻ കഴിയാതെ
മനസ്സൊട്ടി പോയ പഴംപാട്ടുകളിൽ
പാതിരാവിന്റെ നിഴല്പറ്റിയിരിക്കുന്നവരുണ്ട്..

ഒന്നെത്തിപിടിക്കാൻ കൈകളില്ലാതെ
അകന്നു പോയ വെളിച്ചം തിരികെ
വന്നെങ്കിലെന്നോർത്ത്
ആർത്തിയോടെ കൊതിക്കുന്നവരുണ്ട്..

അറ്റ് പോയ കിനാവുകളേക്കാൾ
ചേർത്തു പിടിച്ചിട്ടും മുറിവിന്റെ നോവ്
സൃഷ്ടിക്കുന്ന ചിന്തകളുടെ ഭാരം
സഹിക്കാൻ പറ്റാത്തവരുണ്ട്..

ചേർന്ന് നിൽക്കാൻ ചേർത്ത് പിടിക്കാൻ
കൈകളില്ലാത്ത ലോകത്തെ നോക്കി
മൗനമായി വിലപിക്കുവാൻ മാത്രം
മനസ്സ് വിങ്ങുന്നവരുണ്ട്…

മറവിയുടെ ആഴങ്ങളിൽ പഴമ കഴുകി
പുതുമയുടെ സൗരഭ്യങ്ങളിൽ
മുങ്ങിക്കുളിക്കുന്നവർ ഓർക്കാറില്ല
അറ്റ് പോയ മുറിയുടെ മറു വേദന..

littnowmagazine@gmail.com

Continue Reading

കവിത

വൈസറിക്കാത്ത പെണ്ണ്

Published

on

പ്രകാശ് ചെന്തളം

മാസത്തിലേഴുദിനം
ചേച്ചിയും
അടുത്ത വീട്ടിലെയെല്ലാം പെണ്ണുങ്ങളും
ഒരുമറ അകലം വെപ്പ് കാണാം.

ഒരു മാറ്റി നിർത്തപ്പെട്ടവളായി
ഒന്നിലുംകൈ വെക്കാതെ
ഒറ്റയിരിപ്പുകാരിയായി.

ആണായി പിറവിയെടുത്ത എന്നിൽ
ഒരുവളായിരുന്നു
ഉടലിലത്രയും ഒരുവൾ .

വൈസറിപ്പിന്റെ പ്രായം തികഞ്ഞിട്ടും
വൈസറിക്കാത്ത പെണ്ണാണ് ഞാൻ
ആൺ ഉടലിൽ വയ്യനി ജീവിതം
എന്നിലേ പെണ്ണായി
ജീവിച്ചൊടുങ്ങണം.

മാസമുറയില്ലാത്തവൾ
പെറ്റിടാൻ കഴിയാത്തവൾ
ആദി ഏറെ ഉണ്ടെനിൽ
പെറ്റിടാൻ മോഹം ഏറെയുണ്ട്.

എടുത്തുടുക്കും ചേല പോലെ
ഒരു ഉടലിൽ കോമാളി രൂപം ധരിക്കുവാൻ വയ്യാ
പരിഹാസമത്രയും രണ്ടും കെട്ടവൻ.

വാക്കിനാൽ മുനയമ്പുകുത്തുന്നു
ഹൃദയത്തിൽ
മരണത്തിലേക്കൊന്നു വഴുതിവീണിടുവാൻ
ഇരുട്ടിൽ പലക്കുറി ചിന്തിച്ചു പോയ നാൾ.

പിന്നെയും വിളിക്കുന്നു എന്നിലെ
പെണ്ണവൾ
പുലരിയിൽ നല്ല നാൾ
കൺ കാഴ്ച കാണുവാൻ .

ജീവിതം ജീവിച്ചു തീർക്കണം
മണ്ണിതിൽ
എന്നിലെ ഞാനായി
കാലമത്രെ.

littnowmagazine@gmal.com

Continue Reading

കവിത

കൊടും വാതപ്പുതപ്പിലാണിപ്പോൾ

Published

on

പ്രസാദ് കാക്കശ്ശേരി

കയറുമ്പോൾ
കാൽ വെക്കാനൊരു കൊമ്പ്
ഇടതോ വലതോ
പിടിയ്ക്കാനൊരു ചില്ല.
അമ്പരപ്പുത്സാഹത്തിൽ
ഇലക്കാട് നൂണ്ട് തുഞ്ചത്തെത്തുമ്പോൾ
കായ്ച്ച മാമ്പഴക്കമ്പ്

ഇറങ്ങുമ്പോൾ
അതേപടി
കാൽ വെക്കാനൊരു കൊമ്പ്
ഇടതോ വലതോ
പിടിയ്ക്കാനൊരു ചില്ല.
വഴുക്കാത്ത ഉള്ളാന്തലിൽ

ഇപ്പോൾ വീണു
ആ കമ്പം; കമ്പും .
കൊടും വാത പുതപ്പിലാണിപ്പോൾ.
യന്ത്രവാതത്തിന്റെ മുരൾച്ചയിൽ
കണ്ണ് നട്ട് ഒരൊറ്റ കിടപ്പിൽ

മനസ്സിൽ കേറുന്നു
തേച്ച കുഴമ്പുളുമ്പ് ,
കാലത്തിന്റെ
ഇത്തിൾച്ചില്ല കേറി
കൊടും വാതത്തിൽ
കടപുഴകി വീണ പൂതൽ തടി .

Continue Reading

Trending